1. ۱ای صدرنشین تخت کونینتخم و ثمر درخت کونین
2. ۲ای اول فکر و آخر کارای قبله هفت و زبده چار
3. ۳چون روی بدین دیار کردیوین هفت شتر قطار کردی
4. ۴شد عرش بدان بزرگواریفرش تو درین شتر سواری
5. ۵از پای شتر نشانه در راهمهر است یکی و دیگری ماه
6. ۶عیسی که به خر نشسته خوش بودپیش شترت مهار کش بود
7. ۷سر رشته جاه و اعتبارشافتاده به دست ازان مهارش
8. ۸ای ناقه تو به سرخ موییداده به دو کون سرخ رویی
9. ۹رنگش که عجب شفق نسق بودخورشید رخ تو را شفق بود
10. ۱۰همرنگیش ار نخواست گردونهر شام چرا شود شفق گون
11. ۱۱اختر چشم و هلال گردنزو بختی چرخ چشم روشن
12. ۱۲گامی که زده به ره شتابانزان گشته چهار بدر تابان
13. ۱۳کوهانش بلند قدر چون طوروز حق تو بر او تجلی نور
14. ۱۴ای گوهر سلک محرمیتپشت تو قوی به خاتمیت
15. ۱۵ملکت خاتم نهاده در مشتکردی تو ز کبریا بر آن پشت
16. ۱۶خاص تو خلافت الهیشاهان به خلافتت مباهی
17. ۱۷در جیب تو خاتم خلافتتابان ز قفایت از لطافت
18. ۱۸با بخت تو تخت سخت پیمانخاتم داری تو را سلیمان
19. ۱۹مهر تو به جانش مهر کن بوددر دیوان تو مهر زن بود
20. ۲۰او دست زده به عرش بلقیسپای تو و اوج عرش تقدیس
21. ۲۱او در صف وحش و موقف طیرمحتاج به هدهد سبا سیر
22. ۲۲جبریل ز سروری به سر تاجپیش تو به هدهدیست محتاج
23. ۲۳ای مقصد کارگاه تقدیرمقصود چهل صباح تخمیر
24. ۲۴در خاک ارادت اولین کشتدر کاخ نبوت آخرین خشت
25. ۲۵این کاخ ز هیچ آفریدهیک خشت به قالبت ندیده
26. ۲۶با تو ز دگر کسان چه حاصلتو خشت زری و دیگران گل
27. ۲۷برتر ز سپهر تکیه گاهتخشت مه و مهر فرش راهت
28. ۲۸زان در که برآید از تو کاریبر ما بگشای خشتواری
29. ۲۹ای از تو به وعده شفاعتخرم دل مفلسان طاعت
30. ۳۰ما دولت طاعت از تو داریمامید شفاعت از تو داریم
31. ۳۱پاکیزه دل از غلو و تقصیراز خوان توییم چاشنی گیر
32. ۳۲دل کنج نوال توست ما راسر در ره آل توست ما را
33. ۳۳شادیم به آل نامدارتیاریم به هر چهار یارت
34. ۳۴آن چارستون خانه دینوان چار چراغ بزم تمکین
35. ۳۵هر یک به خلافتت سزاوارهر چار یکی هر یکی چار
36. ۳۶ایشان به یگانگی به هم راستبیگانگی از فضولی ماست
37. ۳۷شاهان به صفا موافق آهنگوز سگخویی سپاه در چنگ
38. ۳۸جان بر شرف لقایشان باددل در کنف وفایشان باد