1. ۱هر جا به اثر نظر گمارندزان پی به در مؤثر آرند
2. ۲ننهند ز زشته بر خرد بندگیرند به رشته ریس پیوند
3. ۳در خط چو قلم فرو نمانندزان قصه خط نویس خوانند
4. ۴هر جا بینند رشته تابیدر گردنشان شود طنابی
5. ۵تا چرخ شوند رهنوردانوز چرخ به سوی چرخ گردان
6. ۶هر جا خوانند تازه حرفیدر نامه ز خامه شگرفی
7. ۷زان حرف به سوی خامه آیندوز خامه به خامه زن گرایند
8. ۸از هر چه بود به ملک امکاندر جلوه گری ز جسم تا جان
9. ۹صد سلسله در میان نهد پایلیکن همه منتهی به یک جای
10. ۱۰از مرکز دایره به هر سویباشد خط نصف قطر را روی
11. ۱۱کارش به محیط یابد انجامسیرش به محیط گردد آرام
12. ۱۲در دایره کین خطوط پیداستهر یک به محیط می رود راست
13. ۱۳رو زین ره راست گر نپیچیقدری داری وگر نه هیچی
14. ۱۴ای میل به تاب و پیچ کردهروی از دو جهان به هیچ کرده
15. ۱۵یک لحظه ز تاب و پیچ باز آیهیچند همه ز هیچ باز آی
16. ۱۶در گردش این بلند کرداربین این همه نقش های پرگار
17. ۱۷هر نقش اگر چه دلپسند استآیینه صنع نقشبند است
18. ۱۸باید ره دلپسند رفتناز نقش به نقشبند رفتن
19. ۱۹تا چند به نقش بند مانیآن به که به نقشبند رانی
20. ۲۰هر نقش عجب که زیر و بالاستبرهان وجود حق تعالی ست
21. ۲۱هر جنس کرم که رهنورد استاز کارگه قدیم فرد است
22. ۲۲هر مرغ سخن که در ترانه ستتوحید سرای آن یگانه ست
23. ۲۳هر غنچه به شکر او دهانیستهر برگ گل طری زبانیست
24. ۲۴هر لاله که در حریم باغیستاز نور هدایتش چراغیست
25. ۲۵از سبزه تر به طرف گلشنداده خط بندگیش سوسن
26. ۲۶با خلعت سبز نیکبختانرقصان به هوای او درختان
27. ۲۷راسخ قدمان باغ دایمدر طاعتش ایستاده قایم
28. ۲۸ما را که به تختگاه تعلیمبنهاده به فرق تاج تکریم
29. ۲۹هر تیغ بلا که بر سر آیدگردنکشی از درش نشاید
30. ۳۰آن به که ز عنف پاک باشیمدر راه وفاش خاک باشیم
31. ۳۱نقد دل و جان به او سپاریمخود در دو جهان جز او که داریم
32. ۳۲آن دم که رسد نفس به آخرگردد سکرات موت ظاهر
33. ۳۳جز دامن فضل او نگیریممیریم به یاد او چو میریم
34. ۳۴نظارگیان این کهن دیردر مرحله نظر سبک سیر
35. ۳۵بالغ نظران آفرینشروشن بصران تیز بینش
36. ۳۶پوشیده درج چرخ دانانننوشته درج دهر خوانان