1. ۱ای سیه‌چشم چه دیدی تو از این دیده گناهکه نگاهت چو کنم خیره کنی چشم سیاه
2. ۲هرکسی با کس در کوچه شود رویارویهمه را چشم فُتَد بر رخ هم خواه نخواه
3. ۳پیش چشم تو گنهکار همین چشم منستچشم‌های دگران را نَبُود هیچ گناه
4. ۴تو به نظمّیه و مُستَخدَمِ تأمیناتیگر خطاکار مرا دانی زین‌گونه نگاه
5. ۵جلب بر درگهِ خود کن پیِ استنطاقمبهرِ تحقیق نگه دار مرا در درگاه
6. ۶هر دو دستم را با بندِ کمر شمشیرتسخت بربند که از غیرِ تو گردد کوتاه
7. ۷ساز تحتِ نظرِ خود دو سه مَه توقیفمحبسِ تاریک کن اندر خَمِ آن زلفِ دوتاه
8. ۸بر تنم پوش از آن جامه که دزدان پوشندبه گناهی که چرا کردم دزدیده نگاه
9. ۹در ردیفِ همه دزدان دو به دو چار به چارپیِ تسطیحِ خیابان بر و روبیدنِ راه
10. ۱۰هیچ یک لحظه مشو دور ز بالایِ سرمتا به سر نگذرد امّیدِ فرارم ناگاه
11. ۱۱شرط باشد که ز آزادیِ خود دم نزنمگرچه مشروطه‌طلب باشم و آزادی‌خواه
12. ۱۲من گواهی نگرفتم که تو را دارم دوستتا مفتّش شِنَوَد قصۀ عشقم ز گواه
13. ۱۳داغِ مهرِ تو بود شاهد بر جبهۀ منوین چنین داغ نباشد دگران را به جِباه
14. ۱۴من گرفتم که تو را در دلِ خود دارم دوستآن که بودت که ز رازِ دلِ من کرد آگاه
15. ۱۵خوب حس کردی عاشق‌شدن آیینِ منستاین به من ارث رسید از پدرم طابَ ثراه
16. ۱۶بی‌جهت اخم مکن، تند مرو، زشت مگوکه چو من بهرِ تو پیدا نشود خاطرخواه
17. ۱۷بهر من کج کنی ابرو، برو ای چشم‌سفیدوه چه بی‌جا غلطی شد برو ای چشم‌سیاه
18. ۱۸که تو را گفت که در کوچه سلامم نکنی؟که تو را گفت که باید نروی با من راه؟
19. ۱۹آن که گوید بگریز از من و با او بنشینخواهد از چاله برون آیی و افتی در چاه
20. ۲۰آن رفیق تو ترا مصلحتِ خویش آموختبه خدا می‌برم از دستِ رفیق تو پناه
21. ۲۱کیست جز من که خورد باطناً از بهر تو غمکیست جز من که کشد واقعاً از بهر تو آه
22. ۲۲کیست جز من که اگر شهر پر از خوشگل بوداو همان شخصِ تو را خواهد الا للّه
23. ۲۳کیست اُستادتر از من که کَماهی داندکه چه اُستادی در خِلقتِ تو کرد الله
24. ۲۴کیست جز من که زند یک مهِ آزاد قلمو آورد پیشِ تو شهریّۀ خود آخِرِ ماه
25. ۲۵دورِ پیری را با محنت و سختی سپردکه تو ایّامِ جوانی گذرانی به رِفاه
26. ۲۶فی‌المثل گر سر و پای خود او مانَد لُختکُلَه و کفش خَرَد بهرِ تو با کفش و کلاه
27. ۲۷من همان صورتِ زیبایِ تو را دارم دوستمطمئن باش که در من نبُوَد قوۀ باه
28. ۲۸به هوایِ تو کنم گردشِ باغِ ملّیبه سراغ تو روم مقبرۀ نادر شاه
29. ۲۹کوه‌سنگی را در راهِ تو بر سینه زنمسنگ بر سینه زدن بهتر از این دارد راه
30. ۳۰خواهی امروز به من اخم کن و خواهی نهعاقبت رام و دلارامِ منی خواه نخواه
31. ۳۱حاضرم دکّهٔ پالوده‌فروش دمِ ارگبا تو پالوده خورم من که نخوردم با شاه
32. ۳۲با درشکه بَرَمَت تا گُلِ خَطمی هر روزچه کنم نیست در این شهر جز این گردشگاه
33. ۳۳گر دهد ره پدرِ دانش و صَدرالتُجّاربا تو آسوده توان بود شبی در نو چاه
34. ۳۴باش بینی که تو خود سویِ من آیی با میلگرچه امروز به من می‌گذری با اکراه
35. ۳۵باش بینی که وِفاقِ من و تو زایل کردمثل «وافَقَ شَنّ طَبَقَه» از اَفواه
36. ۳۶شکرِ امروز بکن قدرِ محبّان بشناسمن نگویم که در آخِر چه شود وا اَسَفاه
37. ۳۷دید خواهی که تو هم مثل فلان‌الدولهخط برآورده‌ای از گِردِ بُناگوشِ چو ماه
38. ۳۸لاجَرَم مهر کنی پیشه و پیش آری چبربوسد بشماریم از لطف ز یک تا پنجاه
39. ۳۹کج مرو لج مکن ایرج مشو آقایی کنچاکرانت را نیکوتر از این دار نگاه
40. ۴۰گاهی احوالِ مرا نیز بپرس از دمِ درگاهی از لطف مرا نیز ببین در سرِ راه
41. ۴۱نه چو من عاشقی افتد نه چو تو معشوقیهر دو بی‌شبهه نداریم شَبَه از اشباه
42. ۴۲گر به دریا شوی اندر دل تَحتُ البَحرییا روی در شکم زیپلَن بر قلۀ ماه
43. ۴۳ور روی در حرمِ قُدس تحصُّن جوییعاقبت مالِ منی مالِ من اِن شاءَاللّه