1. ۱نه عاقل است که دارد در این سرایِ رحیلقصّیر عمرِ خود اندر امید هایِ طویل
2. ۲نهد به گردنِ جان رشته‌ای ز طولِ اَمَلکه تا قیامت آن رشته را بود تطویل
3. ۳مَناص جویی از این رشته لاتَ حِینَ مَناصخَلاص خواهی ازین عُقده لاعَلَیکَ سَبیل
4. ۴خوش آن که بگسست این رشتۀ امید ز جاننهاد بر کف تقدیرِ کردگارِ جلیل
5. ۵رهاند خود را از منّتِ وضیع و شریفنجات داد هم از خجلتِ کریم و بخیل
6. ۶خلیل وار توکّل به کردگار نمایکه تا رهاند از آتَشِ غَمَت چو خلیل
7. ۷نصیرِ جانِ تو چون حق بُوَد فَنِعمَ نَصیروکیلِ کار تو چون حق بُوَد فَنِعمَ وَکیل
8. ۸رهینِ هر کس و ناکس مشو پیِ روزیچو او به روزیِ هر ناکس و کس است وکیل
9. ۹همان که او به تو جان داد نان دهد چه کنیز بهر فانی ، جانِ عزیز خوار و ذلیل
10. ۱۰جمالِ صورتِ فردا کجا تُرا باشداگر نباشد امروز سیرتِ تو جمیل
11. ۱۱مسافری تو و ناچار بایدت زادیکه زاد باید مر مرد را به گاهِ رحیل
12. ۱۲کدام زاد نکوتر ز حُبِّ پیغمبرکه خلق را سویِ ایزد وِلایِ اوست دلیل
13. ۱۳نداشت سایه ولی رحمت و عطوفت اوفُتادگان را بر سر فکنده ظِلِّ ظَلیل
14. ۱۴بود سراسر نَعتَش هر آنچه در فُرقانبود تمامی وصفش هر آنچه در اِنجیل
15. ۱۵قتیلِ او را عیسی نیاورد جان داداگرچه عیسی جان می دهد زِ دَم به قتیل
16. ۱۶اگر نه امرش ، نامی نبود از معروفاگر نه نهیش ، بودند خلق در تضلیل
17. ۱۷رخِ نیاز نمی سود اگر به خاکِ درشنمی رسید بدین جایگاه جبرائیل
18. ۱۸ز کاخ خسرویش نُه سپهرِ زنگاریمُعَلَّق است چو از کاخِ خسروان قِندیل
19. ۱۹اگر نه قولش ، اسمی نبود از تسبیحاگر نه فعلش ، رسمی نبود از تَهلیل
20. ۲۰ز خُلقِ نیک و صفاتِ جمیل و خَلقِ بدیعنیافریدش ایزد هَمال و شِبه و عَدیل
21. ۲۱کفیلِ روزیِ خلق است تا خدایِ جهانبود به شادیِ احبابِ او هماره کفیل