ألما على الربع القديم بعسعسا

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1لحظه‌ای بر این خانه‌ی کهن در عسعس بایستید، گویی گنگی را صدا می‌زنم یا با لالی سخن می‌گویم.•ألما على الربع القديم بعسعسا ⁎ كأني أُنَادي أوْ أُكَلّمُ أخرْسَا
2. 2اگر مردم خانه چون روزگار ما در آن می‌بودند، نزدشان خوابگاه و منزلی می‌یافتم.•فلوْ أنّ أهلَ الدّارِ فيها كَعَهْدِنَا ⁎ وَجدتُ مَقيلاً عِندهمْ وَمْعرَّسَا
3. 3مرا ناشناس مپندارید، من همان کسی‌ام که قبیله شب‌هایی در غول و العس فرود آمده بود.•فلا تنكروني إنني أنا ذاكم ⁎ لَيَاليَ حَلَّ الحَيُّ غَوْلاً فَألعَسَا
4. 4اگر مرا بینی که ساعتی از شب چشم برهم نمی‌گذارم، مگر آن‌که سر به زیر افکنم و چرتی بزنم،•فإما تريني لا أغمضُ ساعة ⁎ من الليل إلا أن أكبَّ فأنعسا
5. 5دیرین دردم بامدادان بازآمد؛ می‌ترسم دردم برگردد و سرنگون شوم.•تَأوّبَني دَائي القَدِيمُ فَغَلَّسَا ⁎ أُحَاذِرْ أنْ يَرْتَدّ دائي فأُنْكَسَا
6. 6و بسا غمگینی که پشت او تاختم و از او با اسبان نیزه زدم تا نفسی تازه کرد.•فَيا رُبّ مَكرُوبٍ كَرَرْتُ وَرَاءَهُ ⁎ وطاعنتُ عنهُ الخيلَ حتى تنفسا
7. 7و بسا روزی که با موی شانه‌کرده، محبوب زنان سپید و پستان‌برآمده و هموار پوست، می‌رفتم.•وَيَا رُبّ يَوْمٍ قَدْ أرُوحُ مُرَجَّلاً ⁎ حَبِيباً إلى البِيضِ الكَوَاعبِ أملَسَا
8. 8چون صدایم را می‌شنوند، به‌سوی آن آرام می‌گیرند، چنان‌که شتران ماده به صدای نر سپیدفام.•يرعنَ إلى صوتي إذا ما سمعنه ⁎ كمَا تَرْعوِي عِيطٌ إلى صَوْتِ أعيَسَا
9. 9آنان را می‌بینم که کسی را که مالش کم است دوست نمی‌دارند، و نه آن‌که موی سپید و کمر خمیده‌اش را ببینند.•أرَاهُنّ لا يُحْبِبنَ مَن قَلّ مَالُهُ ⁎ ولا من رأين الشيب فيه وقوّسا
10. 10از سختی زندگی نمی‌ترسیدم، چنان‌که اکنون می‌بینم دستم از برخاستن و جامه‌پوشیدن تنگ می‌شود.•وما خفتُ تبريح الحياة كما أرى ⁎ تَضِيقُ ذِرِاعي أنْ أقومَ فألبَسَا
11. 11کاش این یک جان بود که یک‌باره می‌مرد، ولی جانی است که جان‌جان فرو می‌ریزد.•فلو أنها نفسٌ تموتُ جميعة ⁎ وَلَكِنّهَا نَفْسٌ تَسَاقَطُ أنْفُسَا
12. 12پس از تندرستی، زخم خون‌چکان را جایگزین کردم؛ ای نعمتی که به بدبختی دگرگون شد.•وبدلت قرحاً دامياً بعد صحة ⁎ فيا لك من نعمى تحوّلن أبؤساً
13. 13طمّاح از سرزمین دور سر برافراشت تا مرا از بیماری‌اش بپوشاند، آنچه خود پوشیده بود.•لَقد طَمَحَ الطَّمّاحُ من بُعد أرْضِهِ ⁎ ليلبسني من دائه ما تلبسا
14. 14آگاه باش، پس از تهیدستی برای مرد دارایی است، و پس از پیری عمر دراز و جامه.•ألا إن بعد العُدم للمرء قنوة ً ⁎ وَبعدَ المَشيبِ طولَ عُمرٍ ومَلَبَسَا