أَمُتُّ بجودٍ من ودادٍ ومن شُكرِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1به بخشش، با مهر و سپاس، پیوند می‌جویم و می‌دانم که به آزاده‌ای پیوسته‌ام،•أَمُتُّ بجودٍ من ودادٍ ومن شُكرِ ⁎ وأعلم أني قد مَتتُّ إلى حُرِّ
2. 2به نعمت‌بخشی نیکوکار، به فضل‌دهنده‌ای چون دریا،•إلى مُنعمٍ بَرٍّإلى مُفضِلٍ بحرٍ ⁎ إلى ماجدٍ غَمرٍإلى قمرٍ بدر
3. 3به بزرگواری فراخ‌دست، به ماه کامل،•إلى مَعدِنِ الآداب والعلم والحجا ⁎ ومُنتجَع الآمال في البدو والحضر
4. 4به معدن ادب و دانش و خرد، و جایگاه امید در بادیه و شهر،•إلى كَنَفِ العافينأمْنِ ذَوي الحذْر ⁎ غياثٍ مِنَ الإقتارسِتْرٍ من السُّتْر
5. 5به پناه نیازمندان، ایمنی هراسندگان، فریادرس از تنگدستی و پوشش از پوشش‌ها،•إلى طيِّب الأَعراق والسِّيد الذي ⁎ أدالتْ يداه اليسرَ جوداً من العُسر
6. 6به نیک‌ریشه و سروری که دستانش دشواری را به آسانی بدل کرد،•قصدتُ بأسباب إليك كثيرةٍ ⁎ ووعدٍ قديمٍ منك لم يَقْضِه نُكر
7. 7با اسباب بسیار به سوی تو آمده‌ام و وعدهٔ کهنهٔ تو که انکار آن را بر آورده نکرد،•فبادرْ بإنْجازٍ لوعدك إنما ⁎ لذي اللُّب مِنْ أيامه طيِّبُ الذكر
8. 8پس به انجام وعده‌ات شتاب کن، که خردمند را از روزگارش خوش‌نامی است،•وجُدْ يا أبا إسحاق لي بعمامةٍ ⁎ كما كان يُعنَى بي أخوك أبو الصقر
9. 9و ای ابواسحاق، مرا عمامه‌ای ببخش، چنان‌که برادرت ابوالصقر به من توجه داشت،•فإنك بي أولَى من الناس كلِّهم ⁎ وأنت حقيقٌ بالتلطف في أمري
10. 10که تو از همه مردم به من سزاوارتری، و تو شایستهٔ مهربانی در کار من هستی؛ و من مردی هستم که احسانی نزد من تباه نمی‌شود، با ستایش و نشر آن.•وإني امرؤ ليست تضيع صنيعَةٌ ⁎ لديَّ لجذمي بالثناء وبالنشر