أصلعٌ يُكنى بأبي الجَلَّحْتِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1مردی کل با کنیهٔ ابوالجلحت، کوتاه‌قد و خشن چون بز.•أصلعٌ يُكنى بأبي الجَلَّحْتِ ⁎ حَبَلَّقٌ كالماعز الكَلْوَخْتِ
2. 2سری چون سنگ صاف و سخت دارد که بر پیشانی بلند فرو می‌افتد.•ذو هامةٍ مثلِ الصَّفاة المرتِ ⁎ تنصبُّ في مهوى جبينٍ صَلتِ
3. 3شب‌ها چون تشت می‌درخشد؛ خدا بامدادش را به فلاکتی بدرقه کند.•تبرقُ بالليل بريقَ الطِّسْتِ ⁎ صبَّحها اللَّهُ بقفدٍ سَخْتِ
4. 4و ریشی چون کلاغ سیاه که گویی با قیر مالیده‌اند.•ولحيةٍ مثل غراب الحَمْتِ ⁎ كأنها مدهونةٌ بزفتِ
5. 5خدا آن را برای او با مو بیاراید؛ نبطیان او را به این صفات می‌شناسند.•سرَّحها اللَّه له بالسَّلْتِ ⁎ تعرفُهُ الأَنباط بالبَذْنَقْتِ
6. 6و سوار آزادگان با ناسزای [نام‌های نامفهوم]، حکمی قطعی بر او رانده شد.•وفارِس الأحرار بالبَذْنَخْتِ ⁎ قضى عليه بقضاءٍ بَتِّ
7. 7به‌سبب آن‌که مردم نان خالص می‌خورند، آن را با آب دهان درهم می‌کوبد.•من أكلِ الناسِ لخبزٍ بَحْتِ ⁎ يلُتّهُ بالريق أيَّ لتِ
8. 8منجمان بنی‌نوبخت گمان کردند که او نحس و بدبخت است.•أحسبَ حُسَّاب بني نَوْبختِ ⁎ بأنه نحسٌ شقيُّ البختِ
9. 9دانه‌های نرم‌شدهٔ نان را برمی‌چیند، چون کبوتری که از جیرفت آمده باشد.•يلقُط حَبَّ الأدمِ المُنفتِّ ⁎ لَقْطَ حمامٍ جاء من جِيرَفْتِ
10. 10گویی آن را با نوک برمی‌چیند و همنشینان را پس از خاموشی دراز می‌آزارد.•كأنّما يلقطه بشَقْتِ ⁎ يؤدي الندامى بعد طول الصمتِ
11. 11از حمدان، سرور بِرت، یاد می‌کند؛ چهره‌ترش و دیرخاموش.•يذكر حمدانَ عميدَ البرتِ ⁎ مُعَبِّسُ الوجه طويلُ السكتِ
12. 12گویی چیزی را می‌جود؛ سنگین‌تر از دیدار روز شنبه.•كأنما عضَّ على جُلَّفتِ ⁎ أثقلُ من طلعةِ يوم السبتِ
13. 13بر پسر کاتبی کودن و ناتوان، که میان شش جهت سرگردان است.•على ابن كُتّاب بَليدٍ هَبْتِ ⁎ مذبذب بين الجهاتِ الستِ