إذا ما جلتهُ الحربُ أعرضَ رمحُه

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چون جنگ او را به جولان درآورد، نیزه‌اش را بر اسب تیزرو لاغر میان و فراخ‌سینه می‌افکند.•إذا ما جلتهُ الحربُ أعرضَ رمحُه ⁎ على لاحقِ الأقرابِ نهدَ المراكلِ
2. 2قهرمانان فریاد زدند: بر تو گوارا باد، ای سوار؛ گواهی دادیم که مژدهٔ قابله‌ها را راست کردی.•تهاتفت الأبطال هنَّك فارساً ⁎ شهدْنا لقد صدّقْتَ بشرى القوابلِ
3. 3اگر با او نیزه‌بازی کنند نخستین نیزه‌زن است، و اگر فرود آیند، نخستین فرودآینده.•فإن طاعنوه كان أولَ طاعنٍ ⁎ وإن نازلوه كان أول نازل
4. 4دلی بی‌هراس و شمشیری صیقلی و کهن‌عهد با صیقلگران او را بدرقه می‌کند.•يشيّعه قلبٌ رُواع وصارمٌ ⁎ صقيلٌ قديمٌ عهدُه بالصياقلِ
5. 5برق‌های مرگ را از سطح آن می‌بیند، و در تیزی آن راستی آن نشانه‌هاست.•يشيم بروقَ الموتِ من صفحاتِه ⁎ وفي حدّه مِصداقُ تلك المخايلِ
6. 6و روزی سخت که سایه‌اش چون گرمای آفتاب است، بلکه آفتاب از سایه‌های شمشیرها مهربان‌تر است.•ويوم عصيب ظِلّه مثل ضِحّه ⁎ بل الضّح أعفى من ظلالِ المناصلِ
7. 7مردانی دشمن زیر او ارزش‌های گمان را مبادله می‌کنند؛ وای بر دشمن مبادله‌شده!•يبادلُ أعلاقَ المظنّةِ تحتهُ ⁎ رِجالٌ عِدًى يا للعدو المبادَل
8. 8تا آنکه شیرها [عقاب‌ها] میان ایشان با شکم‌های پر و سنگین از حواصل می‌پرند.•إلى أن تظل المَضْرحيّاتُ بينهم ⁎ تدف بِطانا دُلّحا بالحواصل
9. 9ساق خود را بالا زده، اما در دامن گرد خواری می‌تازد.•وقد شمّرت عن ساقها غير أنها ⁎ تركَّضُ في ذيل من النقعِ ذائل
10. 10میان دو گروه حکم کرد، و بسا سختی که میان دو گروهش با یکی از داوری‌ها داوری کرد.•قضى بين جمعيه وكم من كريهة ⁎ قضى بين جمعيها بإحدى الفواصل
11. 11مادر دشمن او خود مرده باد؛ و کدام مرد دشمنی کرد جز پسر مادر مرده؟•ألا هبلتْ أمُّ المعادِيه نفسه ⁎ وأيُّ امرىء عاداه إلا ابن هابلِ
12. 12دست‌های شما در زمین چشمه‌های آب آن است و پاهایتان در آن لنگرگاه زلزله‌هاست.•أكفُّكُم في الأرضِ أعينُ مائها ⁎ وأقدامكم فيها مَراسي الزلازل
13. 13آنان ما را در مصیبت دیدگانشان بی‌هدف رها کردند و با نیزه و گروه‌ها ما را چراندند.•همُ أهملونا في مُصابِ عيونهم ⁎ سُدًى ورعونا بالقنا والقنابلِ
14. 14پس حال مردم حال رعیت شد و گله‌شان در زندگی گلهٔ رهاشدگان.•فأصبح شملُ الناس شملَ رعية ⁎ وسربهُم في العيشِ سربَ الهواملِ
15. 15و چه بسیار نعمت پس از نعمت بر ما نهادند، با آنکه ما از آن سبک‌بار بودیم.•وكم حملونا نعمةً بعد نعمةٍ ⁎ على أننا منها خِفافُ الكواهلِ