سأحمد بعد الله في كل مشهد

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1پس از خدا در هر صحنه ابوالحسن، یعنی علی بن احمد را خواهم ستود.•سأحمد بعد الله في كل مشهد ⁎ أبا حسن أعني علي بن أحمدِ
2. 2او را دو سپاس می‌گویم: سپاسی برای نیازی که برآورد، و سپاسی که آن را ناگوار نساخت.•وأشكره شكرين شكراً لحاجة ⁎ قضاها وشكراً أنها لم تُنَكَّدِ
3. 3نیاز مرا با گشاده‌دستی و آسانی برآورد، کار مردی که به نیکی‌ها عادت دارد.•قَضَى حاجتي سمحاً بها مُتَيَسِّراً ⁎ فَعَال امرىء بالصالحات مُعَوَّدِ
4. 4و این از کارهای بزرگواری که خانه‌ای از بزرگی و سروری از دیرباز دارد، تازگی ندارد.•وماذاك بدعاً من أفاعيل ماجدٍ ⁎ له بيت مجدٍ في القديم وسُؤْددِ
5. 5جوانمرد صلح، بلکه بغداد، بلکه سامرا، و آنچه بالاتر از آن است نیز دور نیست.•فتى الصّلْحِ بل بغداذ بل سُرَّ من رأى ⁎ وما هو مما فوق ذاك بمُبعِدِ
6. 6به جانم اگر آسیاب من با اجازهٔ او بامدادان بچرخد، به رغم دشمنان و حسودان،•لعمري لئن دارتْ رحايَ بإذنه ⁎ صبوحاً برغم من أَعادٍ وحُسَّدِ
7. 7آسیاب‌های اندیشه‌ام برایش به گونه‌هایی از ستایش جاویدان در گردش‌اند.•لقد أصبحت أرْحاء فكري دوائراً ⁎ له بفنونٍ من مديح مؤبَّدِ
8. 8و هر کس نام نیکش بماند، هرچند بگذرد، همچون جاودانه است.•وكل امرىء يَبْقَى جميلُ ثنائه ⁎ وإن كان يمضي فهو مثلُ المخلدِ
9. 9جوانمردی که همسایگی نعمت را چنان‌که باید داشت، با پاکدامنی و نیکی با زبان و دست.•فتى جاور النعماء حق جوارها ⁎ عفافاً وبرَّاً باللسان وباليدِ
10. 10پس جامهٔ آن گسترده بر او شد، و همواره در جامه‌ای نو از آن باشد.•فأضحى عليه ثوبها وهو سابغ ⁎ فلا زال منها في لبوسٍ مجدِّدِ
11. 11و چه نیک است نعمت، جامه‌ای برای نعمت‌بخشی پیوندگر و بزرگوار در میان بزرگواران.•وياحبذا النعماء ثوباً لمنعمٍ ⁎ وَصُولٍ كريمٍ في الكرامخ مردَّدِ
12. 12بر آن ردای ستایش آزاده‌ای پوشید، و آن کامل نمی‌شد مگر آنکه او ردای ستایش بر تن داشت.•تردى عليها حَمْدَ حُرٍّ ولم تكن ⁎ لتكمُلَ إلا وهو بالحمد مُرتدِ