جزى الله عني قبحَ وجهي سعادة ً

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1خدا از من به سعادت پاداش زشتی چهره‌ام را دهد، چنان که پاداشش داده، و خدا تواناست،•جزى الله عني قبحَ وجهي سعادةً ⁎ كما قد جزاهُ والإله قديرُ
2. 2با آن گروهی را ترساندم که باج دادند، گویی در آن هنگام بر آنان امیر بودم.•ذَعَرْتُ به قوماً فأدَّوا إتاوةً ⁎ كأني عليهم عند ذاك أمير
3. 3سروری با زشتی چهرهٔ من جان خود را فدا کرد، وزیری که پدرش سرور و وزیر بود.•فَدى نفسَهُ من قُبْحِ وجْهِيَ سَيِّدٌ ⁎ وزيرٌ أبوه سيِّدٌ ووزير
4. 4پس قاسم روزی را از من قطع نکند، که او را جز او پناه‌دهنده‌ای از من نیست.•فلا يَقْطَعنَّ الرزقَ عنِّيَ قاسمٌ ⁎ فليس له منّي سواه خفير
5. 5جاری‌کردن را برای او شناختم و آن کار نیک اوست، و دوری را از او ناپسند یافتم.•عرفت له الإجراء وهو صنيعهُ ⁎ وأنكرتُ منه الهجرَ وهو نكير
6. 6و آنچه جاری می‌شود چه ارزشی دارد، در حالی که نبودن چهره‌اش شب را بر من دراز می‌کند و حال آنکه کوتاه است؟•وما قدْرُ ما يجري وغَيْبةُ وجْهِهِ ⁎ تُطيلُ عليَّ الليلَ وهْو قصير
7. 7دیدن او نزد من برتر از آن است که در ملکش فرود می‌آید و می‌رود،•لرؤيتُهُ عندي أجلُّ منَ الذي ⁎ يَحُلُّ به من مُلكه ويسيرُ
8. 8پس دوری را عادت مکن، که او سزاوار است آنچه را به من آغاز کرده تمام کند،•فلا تجعلنَّ الهجر دَأْباً فإنهُ ⁎ بإتمام ما أَسْدَى إليَّ جدير
9. 9وگرنه مرا به بخشش او نیازی نیست، و من به کمتر از آن نیازمندم.•وإلاّ فما لي حاجةٌ في نواله ⁎ وإني إلى ما دونَه لفَقير
10. 10آیا نعمتی هست تا دوستی باشد، و آیا بوستانی هست تا آبگیری باشد؟•وهل نِعمةٌ حتى تكونَ مَودَّةٌ ⁎ وهل رَوْضةٌ حتى يكونَ غدير
11. 11هر بسیاری نزد چهرهٔ او ناچیز است و هر بزرگ جز او کوچک.•وكلُّ كثيرٍ تافهٌ عند وجهِهِ ⁎ وكلُّ كبيرٍ غيرَه فصغير
12. 12آیا بخشش او مرا از دیدارش و مجلسش فریب می‌دهد؟ در آن صورت من ساده‌دلم.•أنائلُهُ يغتَرُّني عن لقائه ⁎ ومجلسه إنِّي إذاً لغرير