جزى القاسمَ الحسنَى محسِّنٌ وجههُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1پاداش نیک قاسم را آن دهد که چهره‌اش را نیکو کرد و او را از خوشبو و بسیار ساخت،•جزى القاسمَ الحسنَى محسِّنٌ وجههُ ⁎ وجاعِلُهُ ممن يُطيب ويُكْثِرُ
2. 2جوانمردی که عطر را ضربهٔ لازب نمی‌شمارد، بلکه خود از جان خود خوشبوست،•فتى لا يَعُدُّ العطر ضربةَ لازب ⁎ ولكنه من نفسه متعطِّر
3. 3صاحب فال بد که خدا مانندش را ناخوش نمی‌دارد، بلکه از چیزهایی است که دوست داشته می‌شود و برگزیده می‌شود.•أخو طِيرة لا يكره الله مثلها ⁎ ولكنها مما يُحَب ويؤثر
4. 4اگر در ستایش او سخن بگوییم، از ستایشی است که فال‌بدزننده آن را روا نمی‌دارد،•إذا نحن قلنا المدح فيه فإنه ⁎ من المدح مالم يَجزه متطيِّر
5. 5و ستایشی که پاداش ندارد، مرثیه‌ای برای مرده است، هرچند گورکن مرده را به خاک نسپرده باشد،•وإن مديحاً لا يُثاب لنُدبةٌ ⁎ لميْتٍ وإن لم يُقبرِ الميتَ مُقْبر
6. 6و اگر ستوده زنده بود، جانش آنچه را برگزیننده برمی‌گزیند برایش برمی‌گزید،•ولو أصبح الممدوح حياً تخيَّرتْ ⁎ له نفسُه ما يصطفي المتخير
7. 7و از بهترین چیزها ماندگاری است که با فنا در دست می‌آوری، اگر بینا آن را استوار کند.•ومن خِيَرِ الأشياء باقٍ تحوزهُ ⁎ بفانٍ إذا ما اسْتثَبتَ المتبصِّر