1. ۱بنده ام از جان خدایی را که او جان آفریدمهر و ماه و انجم و گردون گردان آفرید
2. ۲دست صنع لایزالش، روز قدرت در ازلپاره ی یاقوت در فیروزه ایوان آفرید
3. ۳زابر فیض، اندر بن دریای حکمت، در صدفلؤلؤ شهوار از یک قطره باران آفرید
4. ۴از برای آنکه بنشانند بر تخت زرشپرتوی از مهر در لعل بدخشان آفرید
5. ۵دست صنعش آتش خورشید را در کان فکندوین همه یاقوت و لعل اندر دل کان آفرید
6. ۶تا همیشه دامن من معدن جوهر بوددر کنار جزع من یاقوت و مرجان آفرید
7. ۷اندرین درج زمرد، در شب تقدیر خویشصد هزاران لؤلؤ شهوار رخشان آفرید
8. ۸گه بهار شادمانی، گه خزان بی غمیگاه تابستان خرم، گه زمستان آفرید
9. ۹رعد، غران کرد و جسم باد بی آرام ساختبرق، خندان کرد و چشم ابر گریان آفرید
10. ۱۰تا به قدرت کرد گریان دیده ی ابر بهاردر میان خارها گلبرگ خندان آفرید
11. ۱۱نار چون پستان خوبان در چمن پربار کردبه به رنگ عاشقان در طرف بستان آفرید
12. ۱۲در لب جانان حیات جاودانی جمع کردبر رخ خوبان سر زلف پریشان آفرید
13. ۱۳گل رخ و نسرین بر و مشکین خط و مه وش نگاشتدلبر سنگین دل و سیمین زنخدان آفرید
14. ۱۴سر صنع لایزال از بهر خلط عاشقاندر خط و خال و لب و رخسار جانان آفرید
15. ۱۵عاشق ذات جلال خویش در صحرای عشقاز شراب لایزالی مست و حیران آفرید
16. ۱۶ماه چابک سیر در یک جا نمی گردد مقیمماه را سرگشته در گردون گردان آفرید
17. ۱۷تا حساب ملک بنویسد به کلک معرفتتیر پیر چرخ را منشی دیوان آفرید
18. ۱۸تا نوازد چنگ و گوید قول و نوشد جام میدر فلک گوینده ای خوب و غزل خوان آفرید
19. ۱۹در جهان آفرینش بر سر تخت مرادپادشاه چرخ چارم را زرافشان آفرید
20. ۲۰تا سراندازی کند از سرکشی در شرق و غربترک خون ریز فلک با تیغ بران آفرید
21. ۲۱تا کند حل نکته های شرع در دارالقضاقاضی گردون گردان را سخندان آفرید
22. ۲۲پیر پر دستان که بر هفتم فلک فرمان ده استبر سر شش طاق گردونش نگهبان آفرید
23. ۲۳حکمتش را بین که در دارالشفای معرفتدرد دل را از وصال خویش درمان آفرید
24. ۲۴خاک و باد و آب و آتش، مهر و ماه و روز و شبجسم و جان و عقل و دانش، جمله یزدان آفرید
25. ۲۵آفریده ست او ترا از نور خویش اندر ازلگرچه پنداری ترا از چار ارکان آفرید
26. ۲۶این همه قدرت که در دنیا و عقبا جمع کردصنع بیچونش همه از بهر انسان آفرید
27. ۲۷گاه بر فوق ثریا، گاه در تحت الثریدر جهان معرفت انسان بدین سان آفرید
28. ۲۸از برای کژنشینان دوزخ تابنده ساختوز برای راست بینان باغ رضوان آفرید
29. ۲۹از برای کافران، دنیا چو جنت راست کردوز برای مؤمنان، دنیا چو زندان آفرید
30. ۳۰در جهان آدم ز محرومی ملامتها کشیدگویی آدم در جهان از بهر حرمان آفرید
31. ۳۱از برای آنکه تا یونس رود در بطن حوتماهیئی را در بن دریای عمان آفرید
32. ۳۲در ازل، رزاق روزی ده، ز خوان فیض خویشجسم ایوب از برای قوت کرمان آفرید
33. ۳۳چون نمود ادریس، در باغ بهشت از امر خوداز برای حله دوزی در تنش جان آفرید
34. ۳۴گاه ابراهیم را در آتش سوزان فکندگاه اسماعیل را از بهر قربان آفرید
35. ۳۵گاه یوسف را عزیز مصر کرد از بعد حزنگاه یعقوب از برای بیت الاحزان آفرید
36. ۳۶سجده کن پیش حکیمی را که امر حکمتشوصل یوسف را دوای پیر کنعان آفرید
37. ۳۷تا به زیر پا درآرد شرق و غرب از دستبردبر سر باد صبا تخت سلیمان آفرید
38. ۳۸تا حیات جاودان یابند در ملک وجوداز برای خضر و الیاس آب حیوان آفرید
39. ۳۹کوری نمرود کابراهیم در آتش افکندقدرتش از آتش سوزان گلستان آفرید
40. ۴۰تا در آب رود نیل نیستی غرقش کنددفع فرعون لعین، موسی عمران آفرید
41. ۴۱از برای آنکه سحر ساحران باطل کندقدرت بیچون او از چوب ثعبان آفرید
42. ۴۲عیسی اندر خاک راه آمد ز مادر در وجودجایگاهش بر سپهر چارم از آن آفرید
43. ۴۳از برای آنکه تاج مهر بر فرقش نهدتخت گاهش در بر خورشید تابان آفرید
44. ۴۴چون زکریا شد ز بیم خصم پنهان در درختاره بر فرق سرش، دارای دوران آفرید
45. ۴۵تا کند اظهار معجز، صالح خلوت نشینناقه را از سنگ خارا سهل و آسان آفرید
46. ۴۶صد هزار و بیست و چار آمد پیمبر در وجودمصطفای مجتبا بر جمله سلطان آفرید
47. ۴۷این همه پیغمبران اندر رکاب او رونداز برای آنکه او سالار ایشان آفرید
48. ۴۸عارضش زیباتر از برگ گل و نسرین نگاشتقامتش رعناتر از سرو خرامان آفرید
49. ۴۹از برای آنکه تا نعت نبی گوید ز جانطبع حیدر در سخنگویی چو حسان آفرید