1. ۱خالق اشیا که این دریای اخضر آفریددر کنار و دامنش، یاقوت و گوهر آفرید
2. ۲طاق ازرق بست و این فرش مطبق گستریدمهر انور ساخت و این ماه منور آفرید
3. ۳در خم چوگان ماه نو به صنع خویشتنآسمان ماننده ی گوی مدور آفرید
4. ۴طشت زرین، طاس سیمین، در و گوهر، جزع و لعلاین همه قدرت درین دریای اخضر آفرید
5. ۵صانع بیچون که این سطح مسطح راست کردقامت گردون کژرو همچو چنبر آفرید
6. ۶از برای آنکه تا طباخی اشیا کندآتشی از مهر در خورشید خاور آفرید
7. ۷تا موالید ثلاثه پرورند از امر «کن»‏چار طبع و نه سپهر و هفت اختر آفرید
8. ۸ماهیان را در میان آب دریا جای داددر کنار آتش سوزان، سمندر آفرید
9. ۹زانجم رخشنده و رنگ شفق، هنگام شامدر کنار آسمان یاقوت و گوهر آفرید
10. ۱۰کرد ابراهیم آزر بت شکن از امر خویشاز برای بت تراشی گرچه آزر آفرید
11. ۱۱آدمی از چار طبع و پنج حس و شش جهتدر زمان کاف و نون الله اکبر آفرید
12. ۱۲تا دماغ جان مشتاقان خود مشکین کندمشک از آهوی چین، وز گاو عنبر آفرید
13. ۱۳از شکوفه چون درختان را کله بر سر نهاداز ورقهاشان، قبای سبز دربر آفرید
14. ۱۴از لطافت، رنگ رخسار سمن چون آب بستوز نظافت، لاله را همرنگ آذر آفرید
15. ۱۵غنچه ی رعنا که می پوشد قبای فستقیبر مثال دختری در زیر چادر آفرید
16. ۱۶سوسن اندر طرف بستان ده زبانی می کنداز برای آنکه یزدانش سخنور آفرید
17. ۱۷از بهار و ارغوان و لاله و نسرین و گلدر میان بوستان، دیبای ششتر آفرید
18. ۱۸چون گل صد برگ را جام شراب ناب دادمستی و شوخی همه در چشم عبهر آفرید
19. ۱۹از شکوفه در میان بوستان گوهر نمودوز شقایق در کنار باغ اخگر آفرید
20. ۲۰نرگس صاحب نظر، چون دیده ی خود باز کرداز دم ابر بهاری دیده اش تر آفرید
21. ۲۱فصل نیسان، قدرت او از بهار هفت رنگبر سر دوشیزگان باغ، معجر آفرید
22. ۲۲چون درخت گل بخندید و رخ خود سرخ کردبر کف او جامی از یاقوت احمر آفرید
23. ۲۳بر کف لاله- که مخمورست- جام می نهادبر کف نرگس- که سرمست است- ساغر آفرید
24. ۲۴در کنار باغ، چون گل را سپر داد از هوادر میان بوستان، با بید خنجر آفرید
25. ۲۵نی چون کف بگشود و در خدمت میان ده جا ببستدر نهاد او ز صنع خویش شکر آفرید
26. ۲۶نرگس رعنا چو بر تخت زمرد جای دادتاج بر فرق سرش از سیم و از زر آفرید
27. ۲۷زیر دامان درختان چمن، فصل ربیعلاله های آتشین مانند مجمر آفرید
28. ۲۸در میان نوجوانان چمن، فصل بهاریاسمین ماننده ی پیر موقر آفرید
29. ۲۹بوستانها از لطافت همچو جنت راست کردجویهای آب شیرین همچو کوثر آفرید
30. ۳۰گوهری از امر خود بنهاد در درج عقیقچون از آن نه ماه شد، ماهی منور آفرید
31. ۳۱قدرت و صنعش تماشا کن که از یک قطره آبصورتی محبوب گل روی سمن بر آفرید
32. ۳۲سرکشان نازنین گل رخ نسرین بدنمه وشان دلکش خورشید پیکر آفرید
33. ۳۳از برای «کنت کنزا» این همه اسرار صنعدر خط و خال و لب و رخسار دلبر آفرید
34. ۳۴قادر بیچون که این دنیا و عقبا راست کردبهترین دنیی و عقبی پیمبر آفرید
35. ۳۵مصطفا و مجتبا و ابطحی و هاشمیبر همه پیغمبرانش شاه و سرور آفرید
36. ۳۶چون به دست صنع خود گیسوی احمد برفشاندعالم از گیسوی مشکینش معنبر آفرید
37. ۳۷چون به معراج یقین می رفت با فر و شکوهجبرییلش در ره تعظیم، چاکر آفرید
38. ۳۸روز محشر امتان یکسر بدو بخشد خدااز برای آنکه او سالار محشر آفرید
39. ۳۹در میان شاعران سالک توحید گویتا نپنداری که کس مانند حیدر آفرید
40. ۴۰گرچه تلخی می کشد از شوربختی در جهانشعر شیرین خوشش از شهد خوشتر آفرید