أمسَى الخلابيسُ قد عزّوا وقَد كَثُرُوا

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1خلابیس عزیز و بسیار شدند، و پسر فریعه تخم‌مرغ شهر شد، یعنی برگزیدهٔ آن•أمسَى الخلابيسُ قد عزّوا وقَد كَثُرُوا ⁎ وَابْنُ الفُرَيْعَةِ أمسَى بَيْضَةَ البَلَدِ
2. 2مزینه از عمق آمد تا مرا به تنگ آورد؛ دور شو، ای مزینه، که ریسمان‌های من بر گردن شماست•جاءَتْ مُزَينَةُ مِنْ عَمقٍ لتُحرِجَني ⁎ إخْسَيْ مُزَيْنَ، وفي أعناقكُمْ قِدَدي
3. 3در دوستی نهانی با سخن می‌گردند و مرا تهدید می‌کنند، چنان که گویی از کسی نیستم•يَمْشونَ بالقَوْلِ سِرَّاً في مُهَادَنَةٍ ⁎ يهددوني كأني لستُ منْ أحدِ
4. 4مادر کسی که او را بیابم و در چنگال شیر گرفتار باشد، سوگوار باد•قدْثكلتْ أمهُ من كنتُ واجدهُ ⁎ أوْ كانَ مُنتشِبَاً في بُرْثُنِ الأسَدِ
5. 5دریا هرگاه بادی شامی بر آن بوزد، چنان نیست که تیره شود و کف را بر ساحل افکند•ما البَحرُ حينَ تَهُبُّ الرّيحُ شامِيةً ⁎ فَيَغْطَئِلُّ وَيَرْمي العِبْرَ بالزَّبَدِ
6. 6روزی از من چیره‌تر نیست، هرگاه مرا ببینی که از خشم چون ابر تگرگی می‌شکافم•يَوْماً بِأغْلَبَ مِنّي حِينَ تُبْصِرُني ⁎ أفري من الغيظِ فريَ العارض البردِ
7. 7کشته‌ای را که بر آن بالا می‌روم و می‌گیرم، دیه‌ای یا قصاصی نیست•ما للقتيلِ الذي أسمو فآخذهُ ⁎ منْ ديةٍ فيهِ يعطاها ولا قودِ
8. 8به عبید بگو که برایش بهترین چیزی را که پدران برای فرزندان می‌گذارند، گذاشته‌ام•أبلغْ عبيداً بأني قدْ تركتُ لهُ ⁎ منْ خيرِ ما يتركُ الآباءُ للولدِ
9. 9سرا فراخ است و نخلستان راست‌قامت، و دوشیزگان سپیدروی چون بردها در کمان‌ها می‌خرامند•الدارُ واسعةٌ، والنخلُ شارعةٌ ⁎ والبيضُ يرفلنَ في القسيّ كالبردِ