1. ۱Es schlug mein Herz, geschwind, zu Pferde!دلم تپید، شتابان، بر اسب!
2. ۲Es war getan fast eh’ gedacht;پیش از آنکه بیندیشم، انجام شد؛
3. ۳Der Abend wiegte schon die Erde,شامگاه زمین را در گهواره می‌جنبانید،
4. ۴Und an den Bergen hing die Nacht;و شب بر کوه‌ها می‌آویخت؛
5. ۵Schon stand im Nebelkleid die Eiche,بلوط در جامه‌ی مه ایستاده بود،
6. ۶Ein aufgetürmter Riese, da,دیوی برافراشته در آنجا،
7. ۷Wo Finsternis aus dem Gesträucheآنجا که تاریکی از بوته‌زار،
8. ۸Mit hundert schwarzen Augen sah.با صد چشمِ سیاه می‌نگریست.
9. ۹Ich sah dich, und die milde Freudeتو را دیدم، و شادیِ نرم،
10. ۱۰Floss von dem süßen Blick auf mich;از آن نگاهِ شیرین بر من جاری شد؛
11. ۱۱Ganz war mein Herz an deiner Seiteدلم سراسر در کنارِ تو بود،
12. ۱۲Und jeder Atemzug für dich.و هر نفس از آنِ تو.
13. ۱۳Doch ach, schon mit der Morgensonneاما آه، با خورشیدِ بامداد،
14. ۱۴Verengt der Abschied mir das Herz:وداع دلم را تنگ می‌سازد:
15. ۱۵In deinen Küssen welche Wonne!در بوسه‌هایت چه لذتی!
16. ۱۶In deinem Auge welcher Schmerz!در چشمت چه دردی!
17. ۱۷Ich ging, du standst und sahst zur Erdenمن رفتم، تو ایستادی و بر خاک نگریستی،
18. ۱۸Und sahst mir nach mit nassem Blick:و با نگاهِ تَر در پی‌ام می‌نگریستی:
19. ۱۹Und doch, welch Glück geliebt zu werden!و با این همه، چه خوش‌بختی است محبوب بودن!
20. ۲۰Und lieben, Götter, welch ein Glück!و عاشق بودن، ای خدایان، چه خوش‌بختی!