دعي الذين هم البخال وانطلقي

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1کسانی را که بخیل‌اند واگذار و به سوی کثیر برو، جوانمرد بخشنده، پسر سیار•دَعي الذينَ هُمُ البُخّالُ وَانطَلِقي ⁎ إلى كَثِيرٍ، فَتى الجُودِ ابنِ سَيّارِ
2. 2به سوی آن که بخشش‌اش جوانمردان را برتری می‌دهد، دو دستش چون دو جویبار دجله روان است•إلى الّذي يَفْضُلُ الفِتْيَانَ نَائِلُهُ ⁎ يَدَاهُ مِثْلُ خَليجَيْ دِجلةَ الجارِي
3. 3ما کثیر را چنان یافتیم که برای او آتش از بهترین چوب کهن می‌زنند، که چخماقش آتش‌دار است•إنّا وَجَدْنَا كَثِيراً يَقْدَحُونَ لَهُ ⁎ بخَيرِ عُودٍ عَتِيق، زَنْدُهُ وَارِي
4. 4کثیر بخشش بسیار دارد و بلندمرتبه است در تمیم، افروزندهٔ آتش•إنّ كَثِيراً كَثِيرٌ فَضْلُ نَائِلِهِ ⁎ مُرْتَفَعٌ، في تَمِيمٍ، مُوقَدَ النّارِ
5. 5پرکنندهٔ کاسه‌ی چوبی بزرگ آن‌گاه که گرسنه شوند، و نیزه‌زنِ قوچ و بازدارنده برای همسایه•المَالىءُ الجَفْنَةَ الشِّيزَى إذا سَغبُوا ⁎ وَالطّاعِنُ الكَبْشَ وَالمَنّاعُ للجَارِ
6. 6آن‌گاه که آسمان بامدادان بادهای نم‌نم را چون پنبه‌ای می‌ریزد که با زه می‌زنند•إذا السّمَاءُ غَدَتْ أرْوَاحُ قِطْقِطِها ⁎ كَأنّهُ كُرْسُفٌ يُرْمَى بِأوْتَارِ
7. 7زنان شیردهی را می‌بینی که فرزندانشان را در سختی و آسانی نزد کثیر می‌برند•تَرَى المَرَاضِيعَ بِالأوْلادِ تَحْمِلُها ⁎ إلى كَثِيرٍ عَلى عُسْرٍ وَأيْسَارِ
8. 8بردارندهٔ بار گران که برنده‌اش درمانده است، و افروزندهٔ آتش برای شبرو که راه می‌جوید•الحَامِلُ الثّقْلَ قَدْ أعْيَاهُ حَامِلُهُ ⁎ وَالمُوقِدُ النّارَ للمُسْتَنْبِحِ السّارِي
9. 9و سربرنده‌ی شتران کوهان‌دار برای میهمانان، چون در روز سرد سخت و یخبندان فرود آیند•وَالعابِطُ الكُومَ للأضْيَافِ إذْ نَزَلُوا ⁎ في يَوْمِ صِرٍّ مِنَ الصُّرَّادِ هرّارِ