حملت من جرم مثاقيل حاجتي

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1از جرم سنگینیِ نیازم را بر دوش گرفتم نزد مردی بزرگوار چهره که به بندها آویخته است•حَمّلْتُ من جَرْمٍ مَثاقيلَ حاجَتي ⁎ كرِيمَ المُحَيّا مُشْنَقاً بالعَلائِقِ
2. 2رخشان است و نشان پرهیزگاری بر پیشانی‌اش دیده می‌شود، آن‌گاه که بامداد می‌کند و مشک میان فرق سرش است•أغرَّ ترى سِيمَا التّقَى بِجَبينِهِ ⁎ إذا ما غَدا وَالمِسْكُ بَينَ المَفارِقِ
3. 3چون قوم‌ها گرد آیند، نامش را پیش‌اپیش پیشانی‌ها بر درِ سراپرده بر زبان می‌آورند•إذا اجتَمَعَ الأقْوَامُ أُيِّهَ بِاسْمِهِ ⁎ أمَامَ النّوَاصِي عِنْدَ بَابِ السّرَادِقِ
4. 4چون بالا روند، او نیز بالا رود و قله‌های کوهی بلند پس از کوهی بلند برایش فرو می‌نشیند•إذا ما ارْتَقَوا ثمّ ارْتقَى قَلَصَتْ بِهِ ⁎ شَمارِيخُ طَوْدٍ شاهِقٌ بعدَ شاهِقِ
5. 5چون یاران مسابقه را گرد آورد، او را مردی از اهل میدان‌ها می‌یابی، پیشتاز و فرزند پیشتاز•إذا ضُمّ أصْحابُ الرِّهانِ وَجَدْتَهُ ⁎ أخا حَلَباتٍ سابِقاً، وابنَ سَابِقِ
6. 6ای پسر عروه، قاسم بهره‌ها دوستی خود را به تو بخشید، و پروردگار آگاه به آفریدگان است•حَباك بِوُدّي يا ابن عُرْوَة قاسِمُ الْـ ⁎ ـحُظُوظ، وَرَبٌّ عَالِمٌ بالخَلائِقِ
7. 7به جرمی بخشش کردم، زیرا او را از خاندان‌هایی یافتم که هنگام سختی‌ها پاسدارند•حَبَوْتُ بِعا الجَرْميِّ إني وَجَدْتُهُ ⁎ مِنَ الأسْرَةِ الحَامِينَ عِندَ الحَقائقِ
8. 8زنان در پناه آنان از اسارت در امان‌اند و شادمانند، آن‌گاه که شمشیرهایشان را چون چوب‌دستی بازی به کار برند•بهِمْ تَتّقي السّبْيَ النّسَاءُ وَتَبْتَهي ⁎ إذا اتّخَذُوا أسْيافَهِمْ كَالمَخِارِقِ
9. 9در روزگار ذوالقرنین شمشیرهایشان عمامه‌ی سرِ پادشاهان و سردارانِ رومی بود•على عَهدِ ذي القَرْنينَ كانَتْ سُيوفُهم ⁎ عَمائِمَ هاماتِ المُلُوكِ البَطارِقِ