بفي الشامتين الصخر إن كان مسني

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1در دهان شادی‌کنندگان سنگ باد، اگر مصیبتی به من رسیده، مصیبت دو بچه‌شیر از شیری در بیشه.•بفي الشّامِتينَ الصّخرُ إنْ كانَ مَسّني ⁎ رَزِيّةُ شِبْليْ مُخدِرٍ في الضّراغِمِ
2. 2شیری دلیر که چون بچه‌هایش گرد او روند، درندگان زمین پراکنده می‌شوند، از آن که هر زنده‌ای پیشاهنگ می‌ماند.•هِزَبْرٍ، إذا أشْبَالُهُ سِرْنَ حَوْلَهُ ⁎ تَشظَّتْ سباعُ الأرْضِ من ذي أرَى كُلَّ حَيٍّ لا يَزَالُ طَليعَةً
3. 3مرگ‌ها از شکاف‌های گذرگاه‌ها بر او می‌آید؛ و هیچ‌کس نیست که مرگ پشت سرش باشد.•عَلَيْهِ المَنَايَا، من فُروُجِ المَخارِمِ ⁎ وَمَا أحَدٌ كَانَ المَنايَا ورَاءَهُ
4. 4اگر روزگاران دراز زندگی کند، سالم نیست؛ و من، هرچند دل‌هایشان را بشکافد،•وَلَوْ عاش أيّاماً طِوالاً، بِسَالِمِ ⁎ فَلَسْتُ ولَوْ شَقّتْ حَيازِيمَ نَفْسِها
5. 5از شوق پس از دو پسر نوار سرزنش نمی‌شوم، برای اندوهی پس از آن دو که پیاپی رفتند.•من الوَجْدِ بَعدَ ابْنيْ نَوَارَ، بلائِمِ ⁎ على حَزَنٍ بَعْدَ اللَّذَينِ تَتَابَعَا
6. 6و مرگ‌ها بندهای [تعویذ] را می‌برند؛ دو پسرم مرا به یاد دو ستارهٔ سماک می‌اندازند در شب دیرگاه،•لهَا، والمَنَايَا قَاطِعَاتُ التّمَائِمِ ⁎ يُذَكّرُني ابنيّ السِّماكانِ مَوْهِناً
7. 7چون آن دو میان ستارگان دوقلو بالا روند؛ پیش از من اقوام به پسرشان دچار داغ شدند،•إذا ارْتَفَعا بَينَ النّجُومِ التّوَائِمِ ⁎ فَقَدْ رُزِىء الأقْوَامُ قَبْليَ بابْنِهِمْ
8. 8و برادرانشان؛ پس شرم بزرگواران را برگزین؛ و پیش از آن، دو اقرع و حاجب مردند،•وَإخُوَانِهِم، فاقني حياء الكرائِمِ ⁎ وَمِنْ قَبْلُ ماتَ الأقرَعانِ وَحاجِبٌ
9. 9و عمرو؛ و مرد قیس بن عاصم مرد؛ و پدرم و دو منذر هر دو مردند،•وَعَمْروٌ وَماتَ المَرْءُ قيسُ بن عاصِمِ ⁎ وَمَاتَ أبي وَالمُنْذِرَانِ كِلاهُمَا
10. 10و عمرو بن کلثوم، شهاب ارقم‌ها؛ بهترین‌شان مردند و نابودشان نکردند،•وَعَمْرو بنُ كُلْثُومٍ شهابُ الأرَاقم ⁎ وَقَد ماتَ خَيراهمْ، فَلَمْ يُهلِكاهمْ
11. 11شامگاهی که رهط کعب و حاتم رفتند؛ و بسطام بن قیس و عامر مردند،•عَشِيّة بَانَا، رَهْط كَعْبٍ وَحاتِم ⁎ وَقَدْ ماتَ بِسْطامُ بنُ قَيسٍ وَعامِرٌ
12. 12و ابوغسان، پیر لهازم، مرد؛ پسران تو جز فرزندی از مردم نیستند، پس شکیبایی کن.•وَمَاتَ أبُو غَسّانَ شَيْخُ اللّهازِمِ ⁎ فما ابناكِ إلاّ ابنٌ من النّاسِ فاصْبرِي