أتاني بها والليل نصفان قد مضى

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1نیمه‌های شب بود، یکی پیش روی من گذشته و نیمی که همزادانش رفته بودند، که آن را نزدم آورد.•أتاني بهَا وَاللّيْلُ نِصْفَانِ قَدْ مَضَى ⁎ أمامي، وَنِصْفٌ قَدْ تَوَلَّتْ تَوَائِمُهْ
2. 2گفت: بدان که این از نژاد ارحب است، و برای تو شبی است که در آن گام می‌گذاری.•فَقَال: تَعَلّمْ إنّهَا أرْحَبِيّةٌ ⁎ وَإنّ لكَ اللّيلَ الذي أنتَ جاشِمُهْ
3. 3نیک‌خواهی‌اش پس از خوشه‌های برگزیده‌ای است که با دو هزار خریده شد و درهمش بر آن خم نشد.•نَصِيحَتُهُ بَعدَ اللّبَابِ التي اشْتَرَى ⁎ بألّفَينِ لمْ تُحّجَنْ عَلَيها دَرَاهِمُهْ
4. 4و اگر بر تو دست یابند، زبان تو از آنِ او خواهد بود یا زندان‌هایش بر تو بسته می‌شود.•وَإنّكَ إنْ يَقْدِرْ عَلَيْكَ يكُنْ لَهُ ⁎ لسانُكَ أوْ تُغْلَقْ عَلَيْكَ أداهِمُهْ
5. 5بهزی، دو شتر از پدر کسی که از مردم ابا کرد، برای من بس بود، و گناهکار از گناهانش می‌ترسد.•كَفاني بها البَهْزِيُّ جُمْلانَ مَن أبى ⁎ من النّاسِ، وَالجَاني تُخافُ جَرَائمُهْ
6. 6جوان بخشش، عیسی، صاحب بزرگواری‌ها و کرم، هنگامی که مال را برای بخیل بالا نمی‌برند.•فتى الجُودِ عيسَى ذو المكارِمِ والنّدى ⁎ إذا المَالُ لمْ تَرْفَعْ بَخيلاً كَرَائِمُهْ
7. 7از بالای سر نگهبانان گذشت و خود را به خطر انداخت، از ترس سلطانی که لگام‌هایش سخت است.•تَخَطّى رُؤوس الحَارِسِينَ مُخُاطِراً ⁎ مَخافَةَ سُلْطَانٍ شَدِيدٍ شَكائِمُهْ
8. 8بر مردم حفیر گذشت، گویی شترمرغی بود که شتر‌مرغان در تاریکی شب با او همپا می‌شوند.•فَمَرّتْ على أهْلِ الحفَيرِ، كَأنّها ⁎ ظَلِيمٌ تَبَارَى جُنْحَ لَيْلٍ نَعائِمُهْ
9. 9گویی بادبانی بود که زمام دوتایی‌اش از ساج بود، اگر پوزه‌بند و گلویش نبود.•كَأنّ شِراعاً فِيهِ مَثْنى زِمَامهَا ⁎ من السّاجِ لَوْلا خَطمُهَا وَبَلاعَمُهْ
10. 10گویی تبرهایی در جایگاه خود بر پشتی ستبر و با کمربندهای نیکو سوار شده بود.•كَأنّ فُؤوساً رُكّبَتْ في مَحَالِهَا ⁎ إلى دَأيِ مَضْبُورٍ نَبِيلٍ مَحازِمُهْ
11. 11صبح کردم و بازمانده‌ها پشت سرم و حنبل، و بازنگشت تا شب تاریکی‌اش را درآورد.•وَأصْبَحْتُ وَالمُلْقَى وَرَائي وَحَنْبلٌ ⁎ وَما صَدَرَتْ حتى تَلا اللّيلَ عاتمُهْ
12. 12میان دو چشمش اندیشه‌ای دید و صبح برایش از شترمرغی باریک‌سر و دراز‌پوزه آشکار شد.•رَأتْ بَينَ عَيْنَيْهَا رُوَيّةَ، وانجَلى ⁎ لها الصّبحُ عن صَعلٍ أسيلٍ مَخاطِمُهْ
13. 13چون دو فریان پیش من رسیدند، سلامت باشی؛ و از فلج و عرائی گذرگاه‌هایش پهلو بگیر.•إذا ما أتَى دُوني الفُرَيّان، فاسْلَمي ⁎ وَأعرَض من فَلْجٍ وعرَائي مخارِمُهْ