أخالد لولا الدين لم تعط طاعة

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای خالد! اگر دین نبود فرمانبرداری نمی‌یافتی، و اگر بنی مروان نبودند یاری نمی‌بستند.•أخالِدُ! لَوْلا الدِّينُ لمْ تُعطَ طاعَةً ⁎ وَلَوْلا بَنو مَرْوانَ لمْ تُوثِقوا نَصْرَا
2. 2آنگاه پیش از بستن بندش، پیامبر جنگ را می‌یافتید، نه گشاینده رویارویی و نه خسته.•إذاً لَوجَدْتُمْ دُونَ شَدّ وَثَاقِهِ ⁎ نبي الحرْبِ لا كُشْفَ اللقاءِ وَلا ضُجرَا
3. 3دلاورانی که چون جنگ دامن برزند، با نوک نیزه‌ها شیرهای فراوان از آن می‌دوشند.•مَصَاليتَ أبْطالاً إذا الحَرْبُ شَمّرَتْ ⁎ مَرَوْها بأطْرَافِ القَنا دِرَراً غُزْرَا
4. 4ای بنی مروان! آزمون ما مانند آن است، هرگاه آن که نعمت می‌دهد سپاس نیابد.•ألا يا بَني مَرْوَانَ! مِثْلُ بَلائِنا ⁎ إذا لم يُصِبْ مَن كان يُنعمُهُ شُكْرَا
5. 5سزاوار است فراموش شود، هنگامی که فراخوانده شوید، و در سینهٔ نیکی‌کننده کینه به ارث نهد.•جَدِيرٌ لأنْ يُنْسَى، إذا ما دَعَوْتمُ ⁎ وَيُورِثَ في صَدْرِ المُعيدِ لَهُ غِمْرَا
6. 6آیا حق است که لشکری از ما همواره بماند، با آن می‌ستیزیم تا به اجبار به شما گردن نهد؟•أفي الحقّ أنّا لا تزَالُ كَتِيبَةٌ ⁎ نُطاعِنُها حَتى تَدِينَ لَكُمْ قَسْرَا
7. 7و اگر بازنایستید، اسبان با نیزه‌ها می‌خرامند و تمیم را رها می‌کنیم و عذر نمی‌جوییم.•وَإلاّ تَناهَوْا تَخْطِرِ الخَيْلُ بالقَنا ⁎ وَنَدْعُ تَميماً ثمّ لا نَطّلِبْ غُذْرَا
8. 8به سوی شما؛ و فرزندان هر آزاده‌ای که وفا کرد و ادا نمود، نه اندک و نه دشوار، با ما رو به رو می‌شوند.•إلَيْكُمْ؛ وَتَلْقَوْنا بَني كلِّ حُرّةٍ ⁎ وَفَتْ ثمّ أدّتْ لا قَليلاً وَلا وَعْرَا
9. 9ما کشندگان پادشاهانیم، آنگاه که آشکارا به نبرد روند، و عذر آوردن را نیکو نمی‌دانیم.•وَانّا لَقَتّالُو المُلُوكِ، إذا اغْتَدَوْا ⁎ عَلانيةَ الهَيجا، وَلا نُحْسِنُ العُذْرَا
10. 10پنج‌خُمس‌ها از دفع ما بیم دارند و ما شب را می‌گذرانیم و نمی‌ترسیم، هرچند همه اتفاق کنند.•لقدْ أصْبَحَ الأخماسُ يَخشَوْنَ درْأنا ⁎ وَنُمْسِي وَما نَخشَى ولَوْ أجمعوا أمْرَا
11. 11ای آن که از تبار من می‌پرسی، آیا بخت تو نیست که ندانی تا صبح را ببینی؟•إلا أيّهاذا السّائِلي عَنْ أرُومَتي ⁎ أجِدكَ لمْ تَعرِفْ فتُبْصِرَهُ الفَجرَا
12. 12چون رباب و مالک و عمرو و سعد نیک گرد من بخرامند، آفرین بر این فخر.•إذا خَطَرَتْ حَوْلي الرَّبابُ وَمَالِكٌ ⁎ وَعمروٌ وَسعدُ الخيرِ بِخبِخْ بذا فخَرَا