أحل هريم يوم بابل بالقنا

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1هریم در روز بابل با نیزه‌ها نذرهای زنان تمیم را به جا آورد و ادا شد.•أحَلّ هُرَيْمٌ يَوْمَ بَابِلَ بِالقَنَا ⁎ نُذُورَ نِسَاءٍ مِنْ تَميمٍ فَحَلّتِ
2. 2آن زنان جانی را با جان او از میان مردم نمی‌خرند، اگر مرگ از او بلغزد.•فَأصْبَحْنَ لا يَشْرِينَ نَفْسَاً بِنْفْسِه ⁎ مِنَ النّاسِ، إنْ عَنْهُ المَنيّةُ زَلّتِ
3. 3او پیشاپیش اسبان نخستین نیزه‌زن است، و چون بازگردند آخرینشان را می‌زند.•يَكُونُ أمَامَ الخَيْلِ أوّلَ طاعِنٍ ⁎ وَيَضْرِبُ أُخْرَاهَا، إذا هيَ وَلّتِ
4. 4شامگاهی که یزید نمی‌داند آیا بر شمشیر می‌نشیند یا چون دستش از کار افتاد تسلیم می‌شود.•عَشِيّةَ لا يَدْرِي يَزيِدُ أيَنْتَحي ⁎ على السّيفِ أمْ يُعطي يداً حينَ شَلّتِ؟
5. 5چون اسب سرخ شد که اگر برود پی می‌شود و چون برگردد ساق‌هایش زده می‌شود.•وَأصْبَحَ كالشقْرَاءِ تُنحَرُ، إن مَضَتْ ⁎ وَتُضرَبُ سَاقَاها، إذا مَا تَوَلّتِ
6. 6به جان خودم، هریم با شمشیر خود چهره‌هایی را که غبار گرفته بود روشن کرد.•لَعَمْرِي! لَقَدْ جَلّى هُرَيمٌ بسَيْفِهِ ⁎ وُجُوهاً عَلَتْها غُبْرَةٌ فَتَجَلّتِ
7. 7و بانویی که می‌گفت: جنگ چگونه است؟ اگر هریم را می‌دید، چشمش می‌چرخید و می‌گریخت.•وَقَائِلَةٍ: كَيْفَ القِتَالُ، وَلَوْ رَأتْ ⁎ هُرَيْماً لَدَارَتْ عَيْنُها وَاسمَدَرّتِ
8. 8هر گاه یورش می‌برد نخستین نیزه‌زن بود، و اسبان او را ندیدند مگر آن که روی درهم کشیدند.•وَمَا كَرّ إلاّ كانَ أوّلَ طَاعِنٍ ⁎ وَلا عَايَنَتْهُ الخَيْلُ إلاّ اشمأزّتِ
9. 9پسر مروان با سپاهیانش نزد تو آمد، هشتاد هزار، که اسبانش سایه افکنده بود.•أتَاكَ ابنُ مَرْوَانٍ يَقُودُ جُنُودَهُ ⁎ ثَمَانِينَ ألْفاً، خَيْلُها قَد أظَلّتِ
10. 10آنچه گرد تو خندق کندی سودی نبخشید، آنگاه که شمشیرهای سپید از نیام کشیده شد.•فَلَمْ يُغْنِ ما خَندَقْتَ حَوْلكَ نقرَةً ⁎ منَ البِيضِ من أغمادِها حينَ سُلّتِ
11. 11گویی سرهای ازدیان حنظل‌هایی بودند که چون روی برتافتند بر شانه‌هایشان فرو ریخت.•كأنّ رُؤوس الأزْدِ خُطْبَانُ حَنظلٍ ⁎ تَخِرّ عَلى أكْتافِهِمْ حِينَ وَلّتِ
12. 12سپاهیان شام نزد تو آمدند که پارچه‌هایی چون پرنده بالای سرشان در اهتزاز بود.•أتَتْكَ جُنُودُ الشّام تَخفِقُ فَوْقَها ⁎ لِهَا خِرَقٌ كالطّيْرِ حِينَ اسْتقَلّتِ
13. 13کاهنان به تو خبر می‌دهند که دمشق را، که در جنگ گرم می‌شد، شکننده‌ای.•تُخَبّرُكَ الكُهّانُ أنّكَ نَاقِضٌ ⁎ دِمشق التي كانَتْ إذا الحرْبُ حَرّتِ
14. 14صخره‌های سنگ از شاخهٔ ذی الشری روییدند و بلند شدند، و به رغم دشمنان بالا گرفتند.•صُخورُ الشظا من فرْع ذي الشَّرْي فانتمتْ ⁎ فطالَتْ على رَغْمِ العِدى فاشمَخرّتِ
15. 15آیا برای برشاء راهنمایی نبود که آن را بر حق بر پا دارد، آنگاه که ازد در آن گمراه شدند؟•ألَمْ يَكُ للبَرْشاءِ هادٍ يُقِيمُهَا ⁎ على الحَقّ إذ كانتْ بها الأزْدُ ضَلّتِ
16. 16آیا بکر بن وائل پیرو بت‌هاست، حال آن که نود سال اسلام آورده و نماز گزارده است؟•أتَابِعَةُ الأوْثَانِ بَكْرُ بنُ وَائِلٍ ⁎ وَقَد أسلَمَتْ تِسعِينَ عاماً وَصَلّتِ؟