لم أنس إذ نوديت ما قال مالك

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1فراموش نکردم، آن‌گاه که خوانده شدم، مالک چه گفت، حال آنکه ما پیش مرکب‌ها ایستاده بودیم.•لمْ أنْسَ إذْ نُودِيتُ ما قالَ مَالِكٌ ⁎ وَنَحْنُ قِيَامٌ بَينَ أيدي الرّكايِبِ
2. 2وصیتش را، آن‌گاه که گفت: آیا تو از مردم آنچه امشب دارند خبر می‌دهی، ای پسر غالب؟•وَصِيّتَهُ إذْ قالَ: هَلْ أنْتَ مُخبِرٌ ⁎ عَنِ النّاسِ ما أمسَوْا به يا ابن غالبِ
3. 3گفتم: بله! به شتران جهنده به سوی منا، اگر مرا به پایان خواسته هر خواهنده‌ای برسانی.•فَقُلتُ: نَعمْ! وَالرّاقصَاتِ إلى مِنىً ⁎ لَئِنْ بَلَغَتْ بي مُنتَهَى كلِّ رَاغبِ
4. 4وفای مردم بهتر از همه، بخشش بود و دستی که هر سو را لبریز کرده بود.•وكانَ وَفَاءُ النّاسِ خَيْرُهُمُ لَهُمْ ⁎ نَدىً وَيَداً قد أتْرَعَتْ كلَّ جانِبِ
5. 5شکایتی خواهم کرد که شکایتش برایش کامیابی باشد یا عذری برای مخاطب.•لأشتكِيَنْ شكوى يكونُ اشتِكاؤهَا ⁎ لهَا نُجُحاً أوْ عِذْرَةً للمخاطِبِ
6. 6از دشواری مردم و پذیرایی به تو شکایت بردم، و قله‌ها چون کوهان‌ها شدند.•شكَوْتُ إليكَ الجهدَ للنّاسِ وَالقِرَى ⁎ وَإنّ الذُّرَى قد عُدنَ مثلَ الغوَارِبِ