أفق إن ظلم الدهر غير مفيق

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1هشیار شو، که ستم روزگار هشیار نمی‌شود، و همراه راز دل بدترین همراه است.•أَفِقْ، إِنَّ ظُلْمَ الدَّهْرِ غَيْر مُفِيقِ ⁎ وَإِِنَّ رَفِيقَ الْبَثِّ شَرُّ رَفِيقِ
2. 2شاخه‌های تازه‌ی فنون روزگار مرا به سوی اندوه‌ها راهی جز راه خودم کشاند.•تَشَعَّبُ بِي مُسْتَأْنَفَاتُ فُنُونِهِ ⁎ طَرِيقاً الى الأَشْجَانِ غَيْرَ طَرِيقي
3. 3جانم گروه‌گروه تقسیم شد: عشق گروهی را غافل کرد و مشغولیتش گروهی را نابود ساخت.•فَنَفْسي فَرِيقا قِسْمَةٍ،أَغفلَ الهوى ⁎ فَرِيقاً،وأَوْدَى شُغْلُهُ بِفرِيقِ
4. 4و در جگرم آتش اشتیاقی است که گویی، چون از دوری افروخته شود، آتش حریق است.•وفي كَبِدِي نارُ اشْتِياقٍ كَأَنَّها ⁎ إِذا أُضْرِمَتْ لِلْبُعْدِ نَارُ حَرِيقِ
5. 5به یاد روزگاری که در نصره از ما جدا شد و زندگی نرمی که در رقتین گذشت.•لِذكرى زَمَانٍ بانَ مِنَّا بِنَصْرةٍ ⁎ وَعَيْشٍ مَضَى بالرَّقَّتَيْن رَقيقِ
6. 6از تو پنهان داشتم و از خواری عاشقی که شیدایی او را دراز کرد و ناز معشوقی خبر ندادم.•كَتَمْتُكَ لَمْ أُخْبِرْكَ عن ذُلِّ عاشقٍ ⁎ تَمادَى بهِ وَجْدٌ، ودَلِّ عَشِيقِ
7. 7و من از دوستی کسانی بیزارم که دوستی‌شان در غیاب راستگو نیست.•وَإِنِّي بَرِيٌّ مِنْ وِدَادِ أَصادِقٍ ⁎ وِدَادُهُمُ بالغَيْبِ غَيْرُ صَدُوقِ
8. 8دو همانندند: نیکی من به آنان و بدی من، و دو مانندند: نیکی من نزدشان و نافرمانی من.•شَبِيهانِ:إِحْسَاني بِهِمْ وإِسَاءَتي ⁎ ومِثْلاَنِ: بِريِّ عِنْدَهُمْ وعُقُوقي
9. 9می‌گویم، و دو همراهم خواسته‌ی مرا رها کرده‌اند و دیروز راهی جز راه من پیموده‌اند:•أَقولُ، وَخَلَّى صاحِبايَ إِرادتي ⁎ وَقَدْ سَلَكا بالأَمْسِ غيرَ طَريقي:
10. 10مرا بر میماس حمص ببرید که من به دوست حمصی خود بسیار مشتاقم.•خُذاني عَلَى مِيمَاسِ حِمْصٍ فإِنَّني ⁎ إِلى خِلِّيَ الحِمصِيِّ جِدُّ مشُوقٍ
11. 11به عهد کهن مشتاق می‌شوم و افزونی نزدیکی به او را می‌جویم، حال آنکه او چسبیده به من است.•أَشاقُ عَلَى العهْدِ القَديمِ،وأَبتْغِي ⁎ زِيادةَ قُرْبٍ مِنْهُ وَهْوَ لَصِيقي
12. 12با دستی بخشنده و گشاده بلند است و چهره‌ای به سوی بخشش‌خواهان گشاده.•يَطُولُ بِكفٍّ في السَّماحةِ طَلْقةٍ ⁎ وَوْجَةٍ إِلى المُسْترْفِدِينَ طَليقِ
13. 13او را نسبی است که در میان پیشینیان پیشتاز است و فخری بلند و دیرین در افتخار.•له حَسَبٌ في الأَقدَمِين مُقَدَّمٌ ⁎ ونابِهُ فَخْرٍ في الفخَارِ عَتِيقِ
14. 14هرگاه جوانان در تحمل بار آزموده شوند، پس کسی ناتوان از آن است و کسی توانا.•مَتَى اخْتُبِرَ الفِتيانُ عن حَمْلِ مُغْرمٍ ⁎ فَمِنْ عاجِز عن آدِهِ ومُطِيقِ
15. 15برادر بخشش را بی‌همتای آنان یافتم: ابوعلی، با همه‌ی کاستی‌هایش، پسر برادر.•وَجَدتُ شَقِيقَ الجُودِ دُونَهُمُ أَبَا ⁎ عَلِيِّ على عَلاَّتهِ ابْنَ شَقيقِ
16. 16جوانی است در کارها بسیار دورتر از پستی و به اخلاق پسندیده بسیار سزاوار.•فَتىً لِدنِيِّ الأَمرِ جِدُّ مُباعِدِ ⁎ وبالخُلقِ المَرضىِّ جِدُّ خَلِيقِ
17. 17او را ذخیره‌ی آسایش و تنگدستی خود و پناه فشار و مهمان‌نواز خویش می‌شمارم.•أَعُدُّ بِهِ ذُخْرِي ليُسْرِي وعُسْرَتي ⁎ ومُعْتَصَرِي في فَرْجَتي ومَضيفي
18. 18و نزدیک‌ترین پسرعموهایم به من است، و نزدیکی پسرعموی من آن است که دوست من باشد.•وأدْنى بَني عَمِّي إِلَّي،وإِنَّما ⁎ دُنُوُّ ابْنِ عَمِّي أَنْ يَكُونَ صَديقي