علقنا بأسباب الوزير ولم نجد

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1به وسایل وزیر چنگ زدیم و جز وزیر نه صدری یافتیم و نه آبشخوری.•عَلِقنا بأسبابِ الوَزِيرِ، وَلمْ نَجِدْ ⁎ لنَا صَدَراً، دونَ الوَزِيرِ، وَلا وِرْدَا
2. 2روان شد، پس مفهوم پیشی‌گرفتن دو مجد آرام یافت و بخشید و کم نبخشید و نومید نکرد.•جرى فحوى سبق المجدين وادعاً ⁎ وأعطى فما أعطى قليلاً ولا أكدى
3. 3بر جوینده‌ای نیکی‌ای نمایان نکرد جز آنکه نیکی‌هایش آنچه نمود بازگرداند.•ولم يبد أفضالا على متطلب ⁎ فواضله إلا عاد الذي أبدا
4. 4دراز دست است؛ وائل پدری چون پدر او در کردار و جدی چون جد او نمی‌شمارد.•طَوِيلُ اليَدَيْنِ، مَا تُعَدِّدُ وَائِلٌ ⁎ أباً كأبيهِ في الفَعَالِ، وَلا جَدّا
5. 5چون شیبان بن ثعلبه بنا کند، ریاست خانهٔ بلند را می‌پسندند که شاخه‌اش مجد دارد.•إذا شادَ شَيْبَانَ بنَ ثَعْلَبَةَ ارْتضَتْ ⁎ رِئاسَةُ عالي البيت يَفرَعُها مَجْدا
6. 6به او «سعدان» را چراندیم آن‌گاه که زمین برایمان تر شد، و تشنه از بخشش دستش آمدیم.•رَعَيْنَا بهِ السّعدانَ إذْ رَطِبَ الثْرَى ⁎ لَنَا، وَوَرَدْنا مِنْ نَدى كفّه صَدّا
7. 7ابر پیاپی‌باریده از او در بخشش شادابی‌بخش‌تر نیست و بامدادی‌تر.•وَما الغَيثُ مُنْهَلاًّ، تَوَالى عِهَادُهُ ⁎ بأرْوَحَ مِنْهُ بالسّماحِ، وَلا أغْدَى
8. 8خیر بر تو باد از کسی که تأخیر مرا کند می‌شمارد و می‌بیند که عمداً دوری او را برگزیدم.•لكَ الخُيرُ مِنْ مُستَبطىءٍ في تأخّرِي ⁎ تَرَى أنّني آثَرْتُ هِجْرانهُ عَمْدا
9. 9ای بهترین دوستان، کی بر سرزنش بازگشتی که مرا ندیدی؟ پس چرا خجسته شدی؟•مَتى كُنتَ يا خَيرَ الأخِلاّءِ عائِداً ⁎ بلَوْمٍ، على إلا تَراني، فلُم سُعدَا
10. 10رنگ سوگ را برنمی‌گزینم و برای چشمم بهره‌ای در خاکستر نمی‌بینم، آن‌گاه که سیاه شود.•وَما أصْطَفي لَوْنَ الحِدادِ، وَلا أرَى ⁎ لعَينيَ حَظّاً في الرّمادِ، إذا اسوَدّا
11. 11اگر نوری درخشانی، راه ما به سوی تو بر تاریکی تیره بسیار است.•لَئِنْ كُنْتَ نُوراً ساطِعاً، فطَرِيقُنا ⁎ آلَيْكَ عَلى ظَلْماءَ داجِيَةٍ جِدّا
12. 12اگر بغداد وعدهٔ واسط را برمی‌آورد، من به سبب کامیابی‌اش ستایشی از منت کم نمی‌یافتم.•وَلَوْ أنْجَحَتْ بَغدادُ مَوْعدَ وَاسطٍ ⁎ لمَا عدِمتْ منتي على نُجحِها حَمدَا
13. 13گمان نمی‌بردم که تو، ای پسر ستارگان درخشان، روانی و نعمت‌هایت را که شهره شد ترک می‌کنی.•وَما خِلتُكَ ابنَ الأنجُمِ الزُّهْر سائراً ⁎ وَتَارِكَ نُعمَاكَ التي شُهِرَتْ عَدّا
14. 14تو را پناه می‌دهم از اینکه قوم تو را الگو شمارند، آن‌گاه که پس از درخواست‌ی بر ردّ عزم کنند.•أُعيذُكَ أنْ يَعتَدّكَ القَوْمُ أُسْوَةً ⁎ إذا عَزَمُوا في إثْرِ مسألة رَدّا
15. 15آنچه برایت وعده‌ی نسیه دادم، پس چرا بخشش در پی‌اش نقد نباشد؟•وَما كانَ ما سَيّرْتُ فيكَ نَسيئَةً ⁎ فلِم لا يكونُ البَذْلُ في عَقبِهِ نَقْدا