علل النفوس قريبة أوطانها

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بهانهٔ جان‌ها نزدیکی سرزمین‌هایشان است؛ پیوست، پس همسایگانش از پیوندش ملول شدند.•عِلَلُ النّفُوسِ قَرِيبَةٌ أوْطانُهَا ⁎ وَصَلَتْ، فمَلّ وِصَالَها جيرَانُهَا
2. 2برای جوینده‌اش کوه‌ها هموار شد: ثبیر، سپس جلیل، سپس شمام، سپس آبان.•سَهُلَتْ لرَائدِها الجِبالُ: ثَبيرُها ⁎ فجَليلُها، فَشَمَامُهَا، فأبَانُهَا
3. 3دست روزگار را برای نیکویی ازدست‌رفته‌ای سپاس گوی که نیکی‌اش بدی‌اش را بخشید.•فاشكُرْ يَدَ الأيّامِ في حُسْنٍ فقَد ⁎ عَفّى إسَاءَتَهَا بِهِ إحْسَانُهَا
4. 4مگر نمی‌بینی که ماه در رنگش دگرگون شد، پس رنگ‌هایش دگرگون گشت؟•أوَ مَا تَرَاهُ تَغَيّرَتْ قُمْرِيّةٌ ⁎ في لَوْنِهِ، فتَغَيّرَتْ ألْوَانُهَا
5. 5جانم فدای تو، ای جانی که اگر رها می‌شد، دوستانش او را نابود می‌کردند.•نَفْسِي فِداؤكَ أَيُّهَا النّفسُ التي ⁎ لوْ خُلّيَتْ، أوْدَى بها خُلاّنُهَا
6. 6بر بیماری دل‌ها افزودی، پس دردشان سخت شد و اندوه‌هایش دوچندان گشت.•قد زِدتَ في مَرضِ القلوبِ، فبرّحَتْ ⁎ بُرَحاؤها، وَتَضَاعَفَتْ أشجانُهَا
7. 7چه بیماری‌ای است که ناآگاهی رازش را نهان کرد، اگر آشکارشدنش ما را خبر نمی‌داد؟•ما عِلّةٌ كَتَمَ التّجَهّلُ سِرَّهَا ⁎ لَوْ لمْ يُخَبّرْنَا بِِهَا إعْلانُهَا
8. 8آن را به غیب خبر یافتم، سپس دیدمش که فاصله‌اش نزدیک و جایگاهش کوچک می‌شود.•أُنْبِئُتَهَا بالغَيْبِ، ثُمّ رَأيْتُهَا ⁎ تَدنُو مَسافَتُها، وَيَصْغُرُ شانُهَا
9. 9وصف تو را شنیدم و گفتم: کاش افزوده شود، و بزرگ‌تر کنندهٔ آرزوی من کاستنش بود.•وَسَمعتُ وَصفَكَها، فقُلتُ لوَ أنّها ⁎ زَادَتْ، وأكبرُ بُغْيَتِي نُقصَانُهَا
10. 10برای آن اندوه‌های قصدکننده نفرست پس از اندوه‌ها، که آنها یاورانش‌اند.•لا تَبعَثَنّ لهَا الهُمُومَ قَوَاصِداً ⁎ بَعدَ الهُمومِ، فإنّها أعْوَانُهَا
11. 11چگونه از سرکشی‌اش بترسم پس از آنکه درمان آشکار شد و مهارش در دستان اوست؟•أنّى أَخَافُ جِماحَها مِنْ بَعدِما ⁎ ظَهَرَ الدّوَاءُ، وفي يَدَيهِ عِنانُهَا
12. 12گونه‌ای ناخوشی دیگری را دور می‌کند، چون آتشی که با خار و شعله‌اش باز داشته شود.•ضَرْبٌ من المَكرُوهِ يَدفَعُ آخَراً ⁎ كالنّارِ كُفّ بغَرْقَدٍ وَقَدانُهَا
13. 13و شمشیر را گاه کدورت صیقل‌ها از کدورت زنگ پاک می‌کند، نخستین و دوم‌اش.•وَالسّيفُ قد يُنقيهِ من كدَرِ الصّدا ⁎ كَدَرُ المَداوِس بِكرُها وعَوَانُهَا
14. 14و ماه را روز می‌گیرد، پس تاریکی شب آغاز می‌شود و تاریکی‌ها آن را روشن می‌کنند.•وَالبَدرُ يكسِفُهُ النّهَارُ، فتبتَدي ⁎ ظُلَمُ الدّجَى، فتُنيرُهُ أدجانُها
15. 15مباد قبیله‌ای که به سعد قبیله، عمرش و رشته‌اش، می‌رسد تو را از دست بدهد.•لا تَعْدُمِنْكَ عَشيرَةٌ تَسْمُو إلى ⁎ سَعدِ العَشِيرَةِ عَمرُها، وَقِنانُهَا
16. 16چون بهترین چیز خود را برشماریم، تو دست هنرمند و چهره و زبان آنی.•فلأنْتَ، يَوْمَ نَعُدُّ أحْسَنَ ما لها ⁎ يَدُهَا الصَّناعُ، وَوَجهُها ولِسانُهَا