ردي على المشتاق بعض رقاده

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بخشی از خواب عاشق را به او بازگردان، یا او را در بی‌خوابی پیوسته‌اش شریک کن.•رُدّي، على المُشتاقِ، بَعضَ رُقادِهِ ⁎ أوْ فاشرِكيهِ في اتّصَالِ سُهَادِهِ
2. 2او را بی‌خواب کردی تا چون خواب از او گریخت، رهایش کردی و از یاری او خفتی.•أسْهَرْتِهِ، حَتّى إذا هَجَرَ الكَرَى ⁎ خَلّيْتِ عَنهُ، وَنُمْتِ عَن إسعَادِهِ
3. 3و دلت از نرم شدن برای سوزشی که در ژرفای دل او می‌لرزد سخت شد.•وقَسَا فُؤَادُكِ أنْ يَلينَ لِلَوْعَةٍ ⁎ بَاتَتْ تَقَلْقَلُ في صَمِيمِ فؤَادِهِ
4. 4تو عزیز و ارجمند شدی و او خواسته و خوار به دست عشق افتاد؛ از او دوری جستی و خواری فرمانبرداری‌اش را دیدی.•وَلَقَدْ عَزَزْتِ، فَهَانَ طوعاُ للهَوَى ⁎ وَجَنَبْتِهِ، فرَأيتِ ذُلَّ قِيَادِهِ
5. 5که از ستمگری داد مرا بستاند که دوستی‌ام را به او سپردم، اما اختیار دوستی او را نداشتم؟•مَنْ مُنْصِفي مِنْ ظَالِمٍ مَلّكْتُهُ ⁎ وُدّي، وَلَم أمْلِكْ عيشر وَدادِهِ
6. 6اگر جز دوستی گذشته‌اش چیزی می‌شناختم، پس از رویگردانی‌اش به دوری‌اش گرفتار شدم.•إنْ كُنتُ أعرف غَيرَ سَالِفِ حبهِ ⁎ فَبُليتُ، بَعدَ صُدُودِهِ، بِبِعَادِهِ
7. 7به ابر انبوه گفتم، در حالی که در برق‌زدن و غرش پافشاری می‌کرد:•قَدْ قُلتُ للغَيمِ الرُّكَامِ، وَلَجّ في ⁎ إبْرَاقِهِ، وألَحّ في إرْعَادِهِ
8. 8با شباهت به بخشش دو دست جعفر خود را به او مگیر، که از همتایان او نیستی.•لا تَعْرِضَنّ لِجَعْفَرٍ، مُتَشَبّهاً ⁎ بَنَدَى يَدَيهِ، فَلستَ مِنْ أنْدَادِهِ
9. 9خدا او را شرف بخشید و نامش را بلند کرد و او را باران بندگان و سرزمین‌هایش دانست.•الله شَرّفَهُ، وأعلَى ذِكْرَهُ ⁎ وَرَآهُ غيث عِبَادِهِ، وَبِلادِهِ
10. 10پادشاهی است که خلیفگان را از پدرانش بازمی‌نماید و بزرگان را از نیاکانش پیروی می‌کند.•مَلِكٌ حَكَى الخُلَفَاءَ مِن آبَائِهِ ⁎ وَتَقَيّلَ العُظَمَاءَ مِنْ أجْدَادِهِ
11. 11اگر سپاس دوردستان اندک است، او بخشندهٔ بزرگ دارایی تازه و موروثی خود است.•إنْ قَلّ شُكْرُ الأبْعَدِينَ، فإنّهُ ⁎ وَهّابُ عِظْمِ طَرِيفِهِ، وَتِلاَدِهِ
12. 12همواره بر دشمنانش مهربان‌تر و بر حسودانش بخشنده‌تر می‌شود.•يَزْدادُ إبْقَاءً عَلى أعْدَائِهِ ⁎ أبَداً، وإفضَالاً عَلى حُسّادِهِ
13. 13به بخشش فرمان داد و از ژرفایش سرریز شد، و شمشیر را باز داشت و در نیامش آرام گرفت.•أمَرَ العَطَاءَ، فَفَاضَ مِنْ جَمّاتِهِ ⁎ وَنَهَى الصّفيحَ، فَقَرّ في أغْمادِهِ
14. 14ای پاسبان اسلام در غفلت‌هایش و برپادارندهٔ دو راه حج و جهادش،•يا كالىءَ الإسْلاَمِ في غَفَلاتِهِ ⁎ وَمُقيمَ نَهْجَيْ حَجّهِ وَجِهَادِهِ
15. 15مژده‌ای در حق معتز تو را شاد باد که فضیلت هدایت و راستی‌اش را بر ما روشن کرد.•تَهْنيكَ في المُعْتَزّ بُشرَى بَيّنَتْ ⁎ فِينَا فَضِيلَةَ هَدْيِهِ،، وَرَشَادِهِ
16. 16به بردباری‌ای رسیده که از بردباری و وقار و درستی‌اش بر ما آشکار ساخت.•قَدْ أدرَكَ الحِلْمَ الذي أبدَى لَنَا ⁎ عَنْ حِلْمِهِ، وَوَقَارِهِ، وَسَدَادِهِ
17. 17زادروز پادشاهی تو فرخنده است و از عهدی نزدیک از زادروز او خبر می‌دهد.•وَمُبَارَكٌ مِيلادُ مُلْكِكَ، مُخبِر ⁎ بِقَرِيبِ عَهْدٍ كَانَ مِنْ مِيلادِهِ
18. 18نعمت‌ها در او برای تو کامل شد، در حالی که از بلندهمتی و آتش‌افروزی‌اش بهره‌مندی.•تَمّتْ لَكَ النّعماءُ فيهِ، مُمَتَّعاً ⁎ بِعُلُوّ هِمّتِهِ، وَوَرْيِ زِنَادِهِ
19. 19باقی بمان تا به رأی او روشنی گیری و پیران سپیدموی را از فرزندانش ببینی.•وَبَقيتَ حَتّى تَسْتَضِيءَ بِرَأيِهِ ⁎ وَتَرَى الكُهُولَ الشِّيبَ مِنْ أوْلادِهِ