دعا عبرتي تجري على الجور والقصد

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بگذارید اشکم بر ستم و میانه‌روی جاری شود؛ گمان می‌کنم نسیم پس از من با جدایی درآمیخت.•دَعا عَبرَتي تجرِي على الجَوْرِ والقَصْدِ ⁎ أظُنُّ نَسيماً قارَفَ الهَجرَ من بَعدِي
2. 2چشمم پس از دیدنش از خیالش تهی ماند؛ شگفتا از روزگار که فقدان بر فقدان است.•خَلا ناظِرِي من طَيْفِهِ، بَعْدَ شَخصِهِ ⁎ فَيا عَجَباً للدّهْرِ فَقْداً عَلى فَقْدِ
3. 3ای دو دوست من! آیا نگاهی هست که مرا به گونه‌هایی برساند که به گل منسوب‌اند؟•خَليليّ! هَلْ مِنْ نَظْرَةٍ تُوصِلانها ⁎ إلى وَجَنَاتٍ يَنْتَسِبْنَ إلى الوَرْدِ
4. 4و دل نزدیک است در برابر او پاره شود، آنگاه که در نزدیکی چشم یا دوری بجنبد.•وقدٍّ يكادُ القلبُ ينقدُّ دُونَهُ ⁎ اذا اهتز في قُرْبٍ مِنَ العَين أو بُعدٍ
5. 5جانم فدای دوستی که نامش را دگرگون کردند، پس غریب ماند در امید و در سعادت.•بنفسي حبيبٌ نقّلُوهُ عن اسمِهِ ⁎ فباتَ غريباً في رَجَاءٍ وفي سَعْدِ
6. 6ای دگرگون‌کنندهٔ آن نام، دگرگون مشو، هرچند دشمنان بر آن عهد کوشیدند.•فيا حائلاً عن ذلك الاسمِ لاتحُلْ ⁎ وإنْ جَهِدَ الاعداءُ عن ذلكَ العهد
7. 7اندوه را همین بس که لحظه‌ای برای پیوند به هم می‌رسیم، سپس چشم‌ها ما را به روی‌گردانی برمی‌گردانند.•كَفَى حَزَناً أنّا عَلى الوَصْلِ نَلْتَقِي ⁎ فُوَاقاً، فَتثْنِينَا العُيُونُ إلى الصّدّ
8. 8اگر شکایت ممکن بود، گریه حقیقت آنچه نزد من است را به تو خبر می‌داد، هرچند آنچه نزد من است بزرگ باشد.•ولَوْ تُمكِنُ الشّكوَى لخَبّرَكَ البُكَا ⁎ حَقيقَةَ ما عندي، وإن جَلّ ما عندي
9. 9عشقی که نه جمیل در بثینه به مانند آن رسید و نه عمرو بن عجلان در هند.•هَوًى، لا جَميلٌ في بُثَيْنَةَ نَالَهُ ⁎ بمِثلٍ، ولا عَمْرُو بنُ عَجلانَ في هندِ
10. 10تو را آمیخته با جان خود غصب کردم و نه بازدارنده‌ای می‌بینم که آنان را منع کند و نه داوری که یاری رساند.•غُصِبْتُكَ مَمزوجاً بنَفسي، وَلاَ أرَى ⁎ لَهُمْ زَاجِراً يَنهَى، وَلاَ حاكماً يُعدي
11. 11آه از افسوس، اگر افسوس با سوز برابر بود، و دریغ، اگر دریغ بر ستمگر سودی می‌داد.•فَيا أسَفا، لَوْ قَابَلَ الأسَفُ الجَوَى ⁎ وَلَهْفَا لَوَ انّ اللّهفَ في ظالمٍ يُجدِي
12. 12ای ابوالفضل! با نود و نه میش، تو از یک آهوی تنها در حیاط ما بی‌نیازی.•أبا الفَضْلِ! في تِسعٍ وَتِسعينَ نَعجَةً ⁎ غِنًى لكَ عَنْ ظَبيٍ، بساحَتِنا، فرْدِ
13. 13آیا آن را از من می‌گیری، در حالی که سوز از پنهان و آشکارم جایگاه‌های خود را گرفته است؟•أتأخُذُهُ مِنّي، وَقَدْ أخَذَ الجَوَى ⁎ مآخِذَهُ مِمّا أُسِرُّ، وَما أُبْدِي
14. 14و شیفتگی و دلدادگی‌ام به سوی او گام برمی‌دارد، در حالی که شکایتم به او نرسیده و شورم او را بازنگرداند.•وتخطو إليه صبوتي وصبابتي ⁎ ولم يخطه بثي ولم يعده وجدي
15. 15گفتم: او را فراموش کن، در حالی که دل‌ها گرد اویند؛ و پسر مفرغ چگونه از برد فراموش کند؟•وَقُلتَ اسْلُ عَنهُ، والجَوَانِحُ حَوْلَهُ ⁎ وَكَيْفَ سُلُوُّ ابنِ المُفَرّغِ عَنْ بَرْدِ