تحمل آل سعدى للفراق

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1خاندان سعدی برای جدایی کوچ کردند، در حالی که اشک‌ها در گوشهٔ چشم‌ها حیران ایستاده بود.•تَحَمَّلَ آل سُعْدى لِلفِراقِ ⁎ وَقَدْ حَارَتْ دُمُوعٌ في المآقِي
2. 2جان از سعدی خوشبخت نشد تا آنکه جدایی آن را در درونش دریده و پریشان کرد.•وَمَا سَعِدَتْ بِسُعَدى النَّفْسُ حَتَّى ⁎ شَجَاهَا البَيْنُ فِيهَا باخْتِرَاقِ
3. 3چون ساربانان به آواز آمدند، آهوان دو رقمه از دیدار روی برگرداندند.•وَلمَّا غَرَّدَ الحَادُونَ حَادَتْ ⁎ ظِبَاءُ الرَّقمتَيْنِ عَنِ التَّلاَقِي
4. 4اشک‌هایم خشک نشد، چون آنچه جانم را تا استخوان ترقوه بالا می‌کشید آن را روان کرد.•فَمَا رقَأَتْ دُمُوعي إِذْ مَرَاها ⁎ تَرَقِّي مُهْجَتي عِنْدَ التَّراقِي
5. 5سرزنش‌گران گفتند: آرام باش... اما هنگام جدایی یاران، آرامش را از کجا بیاورم؟•وَقَالَ عَوَاذِلي:رِفْقاً...ومَنْ لِي ⁎ بِرَِفْقٍ عِنْدَ تَفْرِيقِ الرِّفَاقِ؟
6. 6آیا می‌توانم شکیبا باشم، حال آنکه چشم‌های زیبا به نشانهٔ جدایی نمایان شده‌اند؟•أَأَسْطِيعُ العَزَاءَ وقَدْ تَراءَتْ ⁎ عُيُونُ العَيْنِ تُؤْذِنُ بالفِرَاقِ؟
7. 7و بامداد جدایی با سلام انگشتان را خم کردند، در حالی که آماده‌ی رفتن بودند.•وَلوَّيْنَ البَنَانَ غَدَاةَ بَيْنٍ ⁎ بِتَسْلِيمٍ وَهُنَّ عَلَى انْطِلاَقِ
8. 8آنجا جان‌ها از رنج تباه می‌شوند، به سبب سوزش‌های ماندگاری که در آن‌هاست.•هُنَالِكَ تَتْلَفُ المُهَجَاتُ ضَرَّا ⁎ لِما فِيهِنَّ مِنْ حُرَقٍ بَواقِ
9. 9آیا آنان را ندیدی که خورشیدهای شب‌اند بر شاخه‌های باریک و نازک‌اندام؟•أَمَا أَبْصرْتَهُنَّ شُمُوسَ دَجْنٍ ⁎ عَلَى قُضُبٍ مُهَفْهفَةٍ دِقَاقٍ؟
10. 10و گونه‌هایی چون باغ گل آشکار کردند و آبِ زیبایی در پوستی لطیف و نرم.•وأَبْدَيْنَ الخُدُودَ كَرَوْضِ وَرْدٍ ⁎ وماءُ الحُسْنِ في أُدُمٍ رِقَاقِ
11. 11عشق آنان همچنان پنهان بود و هنگام جدایی آنچه را می‌کشیدم بر زبان آوردم.•ومَا إِنْ زالَ مَكْتُوماً هَوَاهُمْ ⁎ وعِنْدَ البَيْنِ بُحْتُ بما أُلاَقي