أما لعيني طليح الشوق تغميض

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آیا چشمان خسته از شوق را خوابی نیست؟ یا خواب از پلک‌های عاشق رانده شده است؟•أَما لِعيْنيْ طَلِيحِ الشُّوقِ تَغْمِيضُ ⁎ أَم الكَرى عَن جُفُونِ الصَّبِّ مَرْ حُوضُ
2. 2خیال آن بخیل به دیدار ما آمد و با بوی خوشش ما را بیدار کرد، یا مهر مشک گشوده شد.•طَيفُ البَخيِلَةِ وافَانا فَنَّبهَنَا ⁎ بعرْفِه أَم خِتامُ المِسكِ مَفضُوضُ
3. 3او را ناز و ادای شگفتی است که همچنان ما را به عشق می‌کشد و برمی‌انگیزد.•لَها غَرائبُ دَلِّ مَا يَزالُ لَها ⁎ عَلَى الغَرَامِ بِنَا بَثِّ وتَحرِيضُ
4. 4سیب گونه‌ای که چون زیبایی‌اش سرخ شود، با نگاه پنهان بوسیده و گزیده می‌شود.•تُفَّاح خَدٍّ إِذا اْحمرَّتْ مَحَاسِنهُ ⁎ مُقَبَّلٌ بَخفِيِّ اللَّحْظِ مَعضوضُ
5. 5و دندان‌های درخشانی که مروارید رشته را نشانت می‌دهد، چون به شگفتی افتند، گویی تعریض‌اند.•وَوَاضِحاتٌ تُريكَ الدُّرَّ مُتَّسِقاً ⁎ كأَنَّهُنَّ إِذا اسَتغْرَبْنَ إِعرِيضُ
6. 6اگر دانستن چیزی که نمی‌دانی تو را بس بود، تعریض از تصریح تو را بس می‌کرد.•اَوْ كانَ يَكْفيكَ عِلمُ الشَّيءِ تجَهلُهُ ⁎ لَقدْ كَفاكَ من التَّصريحِ تَعرِيضُ
7. 7مرا چه شده که به رقیب نزدیک شدم، در حالی که می‌دانم رقیب از من کناره می‌گیرد و او خود سرکش است؟•ما لي دنوتُ عَلَى خَصمِي،وأَعهَدُني ⁎ يُنكِّبُ الخَصمُ عَنِّي وهو عِرِّيضُ
8. 8و برایم جایگزین‌هایی پدید آمد که از آنها خسته شدم؛ به‌جای ساختن، ویرانی و به‌جای بنا، فرو ریختن.•واسْتُحدِثَتْ لِي أَبدالٌ بَرِمتُ بهَا ⁎ بالكَوَرِ حَوْرٌ وبالبُنْيْانِ تَقويضُ
9. 9تا کارهایی را برگزیدم که پیش‌تر رد می‌کردم، و کاری گاهی برگزیده می‌شود در حالی که رد شده بود.•حتى اصْطْفيْتُ أَمُوراً كُنْتُ أَرْفُضُها ⁎ ويُصطَفَى الأَمْرُ يوْماً وهْوَ مرْفُوضُ
10. 10و سالخوردگی در شکستن پیوند خود بازگشته است، و هر آنچه پیری استوار کند شکسته می‌شود.•والسِّنُّ قَدْ رَجَعتْ في نقْضِ مُبْرمِها ⁎ وَكلُّ مَا أَبْرمَتهُ السِّنُّ مَنْقوضُ
11. 11آیا گفتاری که بر زبان راویان پاره‌پاره شده، از بخشش او در ابن نصر ثمری می‌دهد؟•هَلْ يُثْمِرنْ في ابن نَصْرٍ مِنْ تَطَوُّلِهِ ⁎ قَوْلٌ عَلَى أَلْسُنِ الرَّاوينَ مَقْرُوضُ
12. 12چون زیوری که دست سازنده‌اش آن را زدوده، در آن دو آمیزه است: زراندود و گوهرنشان.•مِثل الحُلىِّ جَلَتْهُ كَفُّ صَانِعهِ ⁎ فِيهِ خَليطَان: تَذْهيبٌ وتَقْضيضٌ
13. 13رویدادها و پیشامدهای روزگار فرسوده می‌شوند و قافیه‌ها و اوزان نمی‌فرسایند.•تَبْلى الخُطُوبُ وأَحْداثُ الزَّمَانِ،ولاَ ⁎ تبْلى القَوافِي مُثُولاً والأَعارِيضُ
14. 14هرگاه خواهنده‌ای بخواهد نعمت‌های او را بشمارد، بخششی که بر طلب‌کنندگان پراکنده است، سر باز می‌زند.•إِذا أَرادَ مُريدٌ عَدَّ أَنْعُمِهِ ⁎ أَبَي نَوَالٌ عَلَى العَافِينَ مَفُضُوضُ
15. 15بخشش فراوان کرد و کسی بدان برنخاست، چون نریانی که حریمش را نگه می‌دارد و خود گرفتار است.•أَعْطى الجَزيلَ وَلَمْ يَنْهَضْ بهِ أَحَدٌ ⁎ كالفَحْل يَحمْي حِمَاهُ وهْوَ مَأَبُوضُ
16. 16فدای او آن تیره‌خوی تاریک است که از رسیدن بازمانده و پنهان است.•فِدَاؤُهُ قَاتِمُ الأَخلاقِ مُظلِمُها ⁎ مُغَمَّرٌ عنْ بُلُوغٍ مَغْمُوضُ
17. 17تو را سپاس می‌گویم، که سپاس از امت‌ها بر عهدهٔ حامل نیکی واجب است.•لأَشْكُرنَّكَ إِنَّ الشُّكْرَ مِنْ أَمَمٍ ⁎ حَقٌّ عَلى حَامِلِ المَعروفِ مَفرُوضُ
18. 18کدام‌یک از بخشش‌هایت ستارگانش نمی‌درخشد: استرانت که سپید است یا برگ‌های سپیدت؟•أَيُّ نَواليْكَ لم تُزهِرْ كَواكِبُهُ: ⁎ بِغالُك الشُّهْبُأَم أَوْرَاقُكَ البيضُ؟