1. ۱Ô toison, moutonnant jusque sur l'encolure! / Ô boucles! Ô parfum chargé de nonchaloir! / Extase! Pour peupler ce soir l'alcôve obscure / Des souvenirs dormant dans cette chevelure, / Je la veux agiter dans l'air comme un mouchoir!ای پشمینه‌ی موجدار، که تا گردن سرازیر می‌شوی! / ای حلقه‌های گیسو! ای عطرِ آکنده از بی‌خیالی! / وجد! برای آنکه امشب حجره‌ی تاریک را / از خاطره‌های خفته در این گیسو پُر کنم، / می‌خواهم آن را در هوا چون دستمالی به اهتزاز درآورم!
2. ۲La langoureuse Asie et la brûlante Afrique, / Tout un monde lointain, absent, presque défunt, / Vit dans tes profondeurs, forêt aromatique! / Comme d'autres esprits voguent sur la musique, / Le mien, ô mon amour! nage sur ton parfum.آسیای رخوت‌بار و آفریقای سوزان، / یک جهانِ دور، غایب، و چیزی نمانده که مرده، / در ژرفای تو می‌زید، ای جنگلِ عطرآگین! / همچنان که ارواحِ دیگر بر موسیقی پارو می‌زنند، / روحِ من، ای عشقِ من! بر عطرِ تو شناور است.
3. ۳J'irai là-bas où l'arbre et l'homme, pleins de sève, / Se pâment longuement sous l'ardeur des climats; / Fortes tresses, soyez la houle qui m'enlève!به آنجا خواهم رفت، آنجا که درخت و انسان، پُر از شیره‌ی زندگانی، / دیرگاه از تَفِ اقلیم‌ها بی‌خود می‌شوند؛ / ای گیسوانِ نیرومند، آن موجِ سهمگین باشید که مرا با خود می‌برد!
4. ۴Tu contiens, mer d'ébène, un éblouissant rêve / De voiles, de rameurs, de flammes et de mâts: / Un grand port retentissant où mon âme peut boire / À grands flots le parfum, le son et la couleur;تو، ای دریای آبنوس، رؤیایی خیره‌کننده را در خود داری / از بادبان‌ها، پارو...ن، شعله‌ها و دیرک‌ها: / بندری بزرگ و پُرطنین، که روحِ من می‌تواند / در آن، عطر و آوا و رنگ را با موج‌های بلند بنوشد؛