وحق هواك لا داويت قلبي أتاني طيف عبلة في المنام

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1به حق عشق تو سوگند که دلم را درمان نکردم؛ خیال عبله در خواب نزد من آمد و از پس نقاب سه بار مرا بوسید.•وحقِّ هواكِ لا داوَيْتُ قلبي أتاني طَيْفُ عبْلةَ في المَنامِ ⁎ فقبَّلني ثلاثاً في اللثامِ
2. 2و وداع کرد و آتشی در من نهاد که پنهانش می‌کنم و در استخوان‌هایم زبانه می‌کشد.•وودَّعني فأودعني لهيباً ⁎ أستّرُهُ ويَشْعُلُ في عِظامي
3. 3اگر با خود تنها می‌شدم و با اشک شور عشق را فرو می‌نشاندم،•ولو أنني أخْلو بنفْسي ⁎ وأطفي بالدُّموع جوى غرامي
4. 4از اندوه می‌مردم؛ و چقدر شکوه می‌کنم، زیرا با اشک آتش عشق را خاموش می‌کنم.•لَمتُّ أسىً وكم أشْكو لأَني ⁎ وأطْفي بالدُّموع جَوى غَرامي
5. 5ای دختر مالک، چگونه خود را تسلی دهم، در حالی که پیمان عشق تو از روزگار از شیر گرفتن من است؟•أيا ابنةَ مالكٍ كيفَ التَّسلّي ⁎ وعهدُهواك من عهدِ الفِطام
6. 6و چگونه روزی آرزوی نزدیکی به تو را کنم، در حالی که پیرامون خیمه‌ات شیران بیشه‌اند؟•وكيفَ أرُومُ منْكِ القُرْبَ يوْماً ⁎ وحولَ خباكِ آسادُ الإجام
7. 7به حق عشق تو سوگند که دلم را جز با شکیبایی درمان نمی‌کنم، ای دختر بزرگواران،•وحقِّ هواكِ لا داوَيْتُ قلبي ⁎ بغيرِ الصبر يا بنتَ الكرام
8. 8تا آن‌که با ضربت نیزه یا ضرب شمشیر به پایگاه‌های بلند برسم.•إلى أنْ أرتقي درجَ المعالي ⁎ بطعن الرُّمح أو ضربِ الحسام
9. 9من همان بنده‌ام که از او شنیده‌ای؛ از کودکی شتران قومم را چراندم.•أنا العبدُ الذي خُبّرْتِ عنه ⁎ رَعيْتُ جِمالَ قوْمي منْ فِطامي
10. 10از بامداد تا شامگاه می‌روم و میان طناب‌های خیمه‌ها می‌آرامم.•أروحُ من الصَّباح الى مغيبٍ ⁎ وأرقُدُ بينَ أطْنابِ الخِيامِ
11. 11از شدت عشق برای عبله فروتنی می‌کنم و او را مهم‌ترین چیز دنیای خود می‌دانم.•أذِلُّ لعبْلةٍ منْ فَرْطِ وجْدي ⁎ وأجعلها من الدُّنيا اهتمامي
12. 12فرمان پدر او را می‌برم، در حالی که عشق زمام مرا به دست گرفته است.•وأمْتثِلُ الأَوامرَ منْ أَبيها ⁎ وقد مَلكَ الهوى مني زمامي
13. 13با میل و ناچاری به عشق او خشنودم؛ آیا پیش از مرگ به او می‌رسم؟•رضيتُ بحبّها طوْعاً وكُرْهاً ⁎ فهلْ أحظى بها قبلَ الحمام
14. 14اگر بر سیاهی‌ام عیب گیرد، همان مایه‌ی افتخار من است، زیرا سواری از نژاد حام هستم.•وإنْ عابتْ سوادي فهو فخري ⁎ لأني فارسٌ من نسل حام
15. 15دلی دارم محکم‌تر از کوه‌ها و نامم چون بوی مشک پراکنده است.•ولي قلْبٌ أشَدُّ منَ الرّواسي ⁎ وذكري مثلُ عرْفِ المسْكِ نام
16. 16شگفت آن‌که شیران را به زور شکار می‌کنم و درندگان را چون جانوران ریز می‌درم،•ومنْ عَجبي أَصيدُ الأُسْد قَهْراً ⁎ وأَفتَرسُ الضَّواري كالهوَام
17. 17اما چشمان آهوی سعدی مرا شکار می‌کند و آهوان شربه و خزامی بر من یورش می‌آورند.•وتقنصني ظبا السَّعدي وتسطو ⁎ عليَّ مها الشَّرِبَّةِ والخُزام
18. 18به جان پدرت سوگند که عشق او را فراموش نمی‌کنم، هرچند مهرش استخوان‌هایم را خرد کند.•لَعَمْرُ أبيكَ لا أَسْلو هَواها ⁎ ولو طحنتْ محبَّتها عظامي
19. 19ای عبله، هر روز بر تو سلام باد، سلام در سلام در سلام.•عليْكِ أَيا عُبيْلةُ كلَّ يوْمٍ ⁎ سلامٌ في سلامِ في سلامِ