إذا نحنُ حالفنا شفارَ البواتر

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چون با لبهٔ شمشیرهای برنده هم‌پیمان شدیم و با نیزه‌های گندمگون بر اسبان لاغراندام،•إذا نحنُ حالفنا شفارَ البواتر ⁎ وسُمْرَ القَنَا فَوْقَ الجيادِ الضَّوامر
2. 2برای جنگ با قومی، ما را کفایت می‌کرد، هرچند مانند دریاهای خروشان بودند.•على حربِ قومٍ كان فينا كفايةً ⁎ ولو أنهُم مثْلُ البحار الزَّواجرِ
3. 3افتخار در گرد آوردن لشکرها نیست، بلکه فخر جوانمرد در پراکنده کردن انبوه سپاهیان است.•وما الفخْر في جمع الجيوشِ وإنما ⁎ فخارُ الفتى تفريق جمعِ العساكر
4. 4ای دختر عمو، از من بپرس، آن‌گاه که قبیله‌های کلب با غنی و عامر آمدند،•سلي يا ابنةَ الأعمام عني وقد أتت ⁎ قبائلُ كلبٍ معْ غني وعامر
5. 5چون موج دریا در زیر ابری می‌خروشیدند که از غبار کوبیدن سم اسبان بافته شده بود.•تموج كموج البحر تحت غمامةٍ ⁎ قد انتسجت من وقع ضربِ الحوافر
6. 6پس شتابان پشت کردند، در حالی که نیزه‌ها در پشتشان فرو می‌رفت و کلیه‌ها را میان درون و پهلوها می‌شکافت.•فولَّوا سِراعاً والقَنا في ظُهورهمْ ⁎ تَشُكُّ الكُلى بين الحَشا والخَواصر
7. 7و با شمشیر در بیابان از آنان استخوان و گوشتی برای کرکس‌های شکاری بر جا گذاشتم.•وبالسَّيفِ قد خَلّفت في القفْر منهم ⁎ عِظاماً ولحماً للنُّسور الكواسرِ
8. 8قوم مرا جز سخن من نترساند که گفتم پسر ظالم، و سخنش سخن مکارانه و پلید بود.•وما راعَ قومي غيرُ قولي ابن ظالمٍ ⁎ وكان خبيثاً قولهُ قول ماكر
9. 9سرکشی کرد و ادعا نمود که در زمین همتایی ندارد، اما چون روبه‌رو شدیم، فخر فخرفروش آشکار شد.•بغى وادّعى أنْ ليس في الأَرض مِثْلُهُ ⁎ فَلما التَقينا بانَ فَخرُ المُفاخر
10. 10بنی‌عبس را دوست دارم، هرچند خونم را هدر شمارند، دوستی بنده‌ای راستگو و شکیبا.•أحبُّ بني عبس ولو هدروا دمى ⁎ محبةَ عَبدٍ صادِقِ القولِ صابر
11. 11چون مرا دور کنند نزدیک می‌آیم و نیزه‌های دشمنان و گرمای نیمروز را از آنان دور می‌کنم.•وأدنو إذا ما أبعدوني وألتقى ⁎ رِمَاحَ العِدى عنْهمْ وحَرّ الهواجر
12. 12زهیر در حالی از میدان رفت که گروه‌های سواران پیرامونش بودند، کشته‌ای در میان سرنیزه‌های پراکنده،•تولى زهيرٌ والمقانبُ حولهُ ⁎ قتيلاً وأطراقُ الرماح الشواجر
13. 13و او ارجمندترین مردمان بود و اکنون ارجمندترین کشته‌ای شد که به دیدار گورستانیان رفت.•وكان أجلّ الناس قدراً وقد غدا ⁎ أجلّ قتيل زارَ أهل المقابر
14. 14دریغا که دل خالد چگونه شفا یافت با کشتن تاج بنی‌عبس، آن خاندان‌های بزرگوار،•فَوا أسفا كيْفَ اشْتفى قلْبُ خالِدٍ ⁎ بتاج بني عبْس كرَام العشائر
15. 15و چگونه شب بخوابم بی‌آنکه انتقام او را بستانم، در حالی که او در سختی‌های بزرگ پشتوانهٔ من بود؟•وكيف أنامُ الليل من دون ثاره ⁎ وقَدْ كانَ ذُخري في الخُطوب الكَبائر