1. ۱خوشا باد سحرگاهی، که بر گلشن گذر داردکه هر فصلی و هر وقتی یکی حال دگر دارد
2. ۲گهی بر عارض هامون ز برگ لاله گل پوشدگهی بر ساحت صحرا ز نقش گل صور دارد
3. ۳دم عیسی‌ست، پنداری، که مرده زنده گرداندپی خضر است، پنداری که عالم پر خضر دارد
4. ۴سحرگه باد شبگیری به گل بر، ساحری سازدچنان گویی کلید سحر در دست سحر دارد
5. ۵نسیم باد فردوس است گویی، کز نسیم اورخ باغ و کنار راغ چون فردوس فر دارد
6. ۶نگاران بهشتی را نقاب از چهره بگشایدعروسان بهاری را حجاب از روی بردارد
7. ۷گهی بر گل گل افشاند، گهی بر گل گهر ریزدگهی در دل مکان دارد، گهی در سر مقر دارد
8. ۸الا، یا باد روح‌افزای چهرانگیز مشک‌افشانخبر ده: کان نگار ما ز حال ما خبر دارد؟
9. ۹چو ما هر شب سر مژگان به در دیده آراید؟چو ما هر شب رخ و عارض پر از یاقوت تر دارد؟
10. ۱۰رسول زلف معشوقی، که چون جنبش پذیری توز مشکین زلف معشوقان نسیم تو اثر دارد
11. ۱۱شراب بوی وصلی تو، که روح از تو طرب گیردمگر از جوهر جانی؟ که جان از تو خطر دارد
12. ۱۲همه مر روح را مانی، اگر از روح گل باردهمه اندیشه را مانی، اگر اندیشه پَر دارد
13. ۱۳ضمیر عاشقانی تو، که یک ساعت نیاساییامید وصل معشوقت همیشه در سفر دارد
14. ۱۴الا، یا جفت تنهایی و یار روز نومیدیمبادا جان آن کس کز تو جان را دوست‌تر دارد
15. ۱۵به جان دردارمت، زیرا که اطراف تو هر روزیبه خاک حضرت میمون عالی بر، گذر دارد
16. ۱۶مبارک حضرت شاه سمرقند، آن خداوندیکه از قدرت مثالش را فلک بر فرق سر دارد
17. ۱۷جمال ملک، خاقان معظم، کز جلال اوقضا در پرده غیب از حریم او حذر دارد
18. ۱۸خداوند خداوندان، جهاندار جهاندارانکه ملک و عز و جاه و جود میراث از پدر دارد
19. ۱۹هوای او به هر جشنی هزاران شوشتر بنددزمین او به هر گامی هزاران کاشغر دارد
20. ۲۰به صلح اندر، چو رای او طریق مصلحت جویدبه جنگ اندر، چو تیغ او نشان شور و شر دارد
21. ۲۱یکی از دولت و اقبال منشور شرف بخشدیکی از نصرت و توفیق تأیید و ظفر دارد
22. ۲۲نشاط زر بدی مرسوم پیش شاه هر عیدیازین معنی همی بنده رخان مانند زر دارد
23. ۲۳خداوندی، که تا جاه است، جاه از وی شرف گیردخداوندی، که تا جود است، جود از وی خطر دارد
24. ۲۴خط قوس قزح گهگه پدید آید نمایش راکه اندر طاعتش هر کس ز یاقوتی کمر دارد
25. ۲۵ایا فخر همه شاهان و عذر نیک بدخواهانبد اندیش تو در شریان ز اندیشه شرر دارد
26. ۲۶خجسته پادشاهی تو، رعیت را و ملکت راخجسته باد جان آن که او چون تو پسر دارد
27. ۲۷بهار است، ای بهار ملک و عید است، ای عماد دینبخواه آن می که بوی مشک و رنگ معصفر دارد
28. ۲۸بشارت باد از ایزد همیشه جان آن کس راکه نام و سیرتش زنده چو تو فرخ سیر دارد
29. ۲۹بقا بادت به فر ملک، چندانی که تو خواهیکه دولت زین سپس صد عید ازین فرخنده‌تر دارد