أمحمدَ بن سعيد ادَّخرِ الأسى

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای محمد بن سعید، اندوه را در آن اندوخته کن، که پشت آزاده روز تشنگی‌اش است.•أمحمدَ بن سعيد ادَّخرِ الأسى ⁎ فيها وراءُ الحرِّ يوم ظمائِهِ
2. 2تویی که دنیا اگر مصیبت‌ها از جان او درگذرند، سرزنش نمی‌شود.•أنتَ الذي لا تُعذَلُ الدنيا إذا ⁎ ما النائباتُ صفحنَ عنْ حوبائهِ
3. 3اگر دوراندیشی از واعظ بی‌نیاز می‌کرد، تو با دوراندیشی و هوشت بی‌نیاز بودی.•لو كانَ يغنى حازمٌ عن واعظ ⁎ كنتَ الغنيَّ بخزمِهِ وذكائهِ
4. 4تو جوانمرد نیستی اگر اشک‌ها را از آب خود تهی نکنی، در حالی که اندوه پس از آن همچنان آب خود را دارد.•لستَ الفتى إنْ لم تعرِّ مدامعاً ⁎ من مائها والوجدُ بعدُ بمائِهِ
5. 5اگر اندوه یا شکیبایی کسی را روزی دیدی، صورت اندیشه‌اش را مشاهده کرده‌ای.•وإذَا رأَيتَ أَسى امرئٍ أوْ صَبْرَه ⁎ يوماً فقدْ عاينتَ صورةَ رائهِ
6. 6من خاک مروت را گریان می‌بینم و نزدیک است از گریه‌اش بزرگ‌دارانه بگریم.•إني أرى تربَ المروءةِ باكياً ⁎ فأكادُ أبكي معظماً لبكائهِ
7. 7بر هوشیاران و خردمندان حق است و داوری طبیبی دانا به حکم خویش،•حَقٌّ على أَهْلِ التَّيقُّظِ والحِجَى ⁎ وقَضَاءُ طَبٍّ عالمٍ بِقَضَائِهِ
8. 8که بی‌تابی را برای کسی که عزیزش را از دست داده است تسلیت نگویند، تا نخست با شکیبایی خودش تسلی یابد.•أَلاَّ يُعزَّى جَاذِعٌ بِحَمِيمهِ ⁎ حتَّى يُعزَّى أوَّلاً بِعَزائِهِ