نفسي فداءُ محمدٍ ووقاؤهُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1جانم فدای محمد و سپر او باد؛ و دروغ گفتم، که در جهانیان فدای او نیست.•نفسي فداءُ محمدٍ ووقاؤهُ ⁎ وكذبتُ ما في العالمينَ فداؤهُ
2. 2آیا پنداشتی که نگاه او را بازمی‌نمایی؟ و قامت شاخه‌ای است که آب در آن روان است.•أزَعَمْتَ أَنَّ يَحكِي طَرْفَه ⁎ والقدُّ غصنٌ جالَ فيهِ ماؤه؟
3. 3خاموش! درخشش و جمالش و کمالش و هوشش و شرمش کجاست؟•أُسْكُتْ فأينَ ضياؤه وبَهاؤُهُ ⁎ وكمَالُه وذَكاؤُهُ وحَيَاؤُهُ
4. 4نام‌های دلربایی و خرد برای دیگری بی‌نیازی نیاورد، که آن‌ها نام‌های اوست.•لاتُغْنِ أسماءُ المَلاحةِ والحِجَى ⁎ فيمنْ سواهُ فإنها أسماؤهُ
5. 5عاشق از رنج برهنه است؛ پیراهنش آه دراز و جامه‌اش بیماری است.•عريَ المحبُّ من الضنا فقميصه ⁎ طولُ التأوهِ والسقامُ رداؤهُ
6. 6اگر گفته شود بخواه تا داده شوی، آرزو این است که مولایش بگرییدنش را ببیند.•لو قيلَ سلْ تعطَ المنى كانَ المنى ⁎ أَنْ لَوْ رَأَى مَوْلاهُ كيفَ بُكاؤُهُ
7. 7ای دوستانش، چرا با دلش کاری می‌کنید که دشمنانش نمی‌کنند؟•أحبَابَه لِمْ تَفعلُونَ بِقَلْبهِ ⁎ ماليسَ يَفعلُه بهِ أعداؤُهُ
8. 8بارانی از اشک‌هاست که گونه‌ام زمین آن است تا سپیده‌دم و دو چشمم آسمان آن.•مَطَرٌ مِنَ العَبَرات خَدي أرْضُه ⁎ حتَّى الصَّباح ومُقلَتايَ سمَاؤُهُ