نَطَقَتْ مُقْلَة ُ الفَتَى المَلْهُوفِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چشم جوان اندوهگین به سخن آمد و با سیلاب اشکی ریزان شکوه کرد.•نَطَقَتْ مُقْلَةُ الفَتَى المَلْهُوفِ ⁎ فتشكتْ بفيضِ دمعٍ ذروفِ
2. 2اشک بر صفحه‌های دو گونه‌اش سطرهایی از حرف‌های به‌هم‌پیوسته ترجمه کرد.•تَرجَمَ الدَّمْعُ في صَحائِفِ خَدَّيْـ ⁎ ـهِ سطوراً مؤلفاتِ الحروفِ
3. 3اگر دیارها دور شد و روزگار یار و مأنوسی را ربود،•فَلَئِنْ شَطَّتِ الديَارُ وغَالَ الدَّهـ ⁎ ـرُ في آلفٍ وفي مألوفِ
4. 4و به جای شادی، اندوه را گرفتم، پس از سرگرمی در جایگاه بهاری و تابستانی،•وتبدَّلتُ بالبشاشةِ حزناً ⁎ بعدَ لَهْوٍ في مَرْبَعٍ وَمَصِيفِ
5. 5تسلای من آن است که آبرویم محفوظ است، آبشخورم گوارا و بخشندگی هم‌پیمان من.•فَعَزائي بأنَّ عِرْضِي مَصُونٌ ⁎ سَائِغُ الوِرْدِ والسَّماحُ حَليِفِي
6. 6سپس دانشم، با وجود کمی سن، به دگرگونی‌ها و گردش‌های روزگار است.•ثمَّ علمي على حداثةِ سني ⁎ بصروفِ الدهورِ والتصريفِ
7. 7سوار بر کارها در میدان روزگارانم، برای رهایی‌ها یا مرگ‌ها.•راكبٌ للأمورِ في حلبةِ الأيا ⁎ مِ للمنجياتِ أو للحتوفِ
8. 8بر دارایی جوانمرد بزرگوار و زادهٔ بزرگواری که کارهای نیک می‌کند تجاوز می‌کند.•ذُو اعِتَداءٍ على ثَراءِ فَتَى الجُو ⁎ دِ الشريفِ الفعالِ وابنِ الشريفِ
9. 9کاش می‌دانستم از من چه تو را به گمان می‌افکند، حال آنکه از زیرکی فیلسوف هم پیشی گرفته‌ای.•ليتَ شعري ماذا يريبُكَ منّي ⁎ ولقد فقتَ فطنةَ الفيلسوفِ
10. 10فرصتی را غنیمت شمار که از من شادت کند، با کردن نیکی‌ها و خوبی‌ها.•انتهزْ فرصةً تسرُّكَ مني ⁎ باصطناعِ الخَيْرَاتِ والمَعْرُوفِ
11. 11من صاحب سخنی شریفم که بخشیدن را به‌دست می‌آورد، و بازداشتنی پاک‌دامنانه دارم.•أنا ذو منطقِ شريفٍ لإعطا ⁎ ءٍ منطقٍ لمنعٍ عفيفِ
12. 12پروایی ندارم اگر کارهایت تو را به رنج افکند، که دست‌های دگرگونی‌ها چگونه بر من فرود آیند.•ما أبالي إذا عنتكَ أموري ⁎ كيفَ أنحتْ عليَّ أيدي الصروفِ