مُحَمّدَ بنَ سَعيدٍ أَرْعِني أُدُناً

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای محمد بن سعید، گوشی به من بسپار؛ گوش تو از شنیدن بزرگواری ناشنوا نیست.•مُحَمّدَ بنَ سَعيدٍ أَرْعِني أُدُناً ⁎ فما بأذنِكَ عنْ أكرومةٍ صممُ
2. 2پس از عشق، آبی بر تشنگی ننوشیده‌ای چون آب فافیه‌ای که فهم تو را می‌نوشاند.•لم تسقَ بعدَ الهوى ماءً على ظمأٍ ⁎ كَماءِ فافِيةٍ يَسْقِيكَها فَهِمُ
3. 3از هر بیتی که مرده نزدیک است آن را نیکو دریابد و کاغذ و قلم بر آن رشک برند.•منْ كل بيتٍ يكادُ الميتُ يفهمُه ⁎ حُسْناً ويَحسُدُه القِرطَاسُ والقَلَمُ
4. 4وقتی می‌خوانمش، میان من و تو همانندی نیست مگر زهیر که هرم به او گوش فرا داد.•مالي ومالكَ شبهٌ حينَ أنشدُه ⁎ إلا زهيرٌ وقدْ أصغى له هرمُ
5. 5با هر اندیشه‌ای که در ذهن راه می‌پیماید و آن را در اختیار دارد، گویی شیدایی یا جنونی در اوست.•بكلِّ سالكةٍ للفكرِ مالكةٍ ⁎ كأنَّهُ مستهامٌ أوْ بهِ لممُ
6. 6خاندان سهل را دست‌هایی است که چون از آن‌ها خواسته شود، در خشکسالی کاری کنند که بارانها نمی‌کنند.•لآلِ سَهْلٍ أكُفٌّ كُلَّما اجتُدِيَتْ ⁎ فَعَلْنَ في المَحْلِ مالاتَفعلُ الديَمُ
7. 7مردمی که می‌بینی بر شکوه خود غیورند، گویی بلندی‌ها نزد آنان حریم و حرمت است.•قَوْمٌ تراهُمْ غَيارَى دُونَ مَجْدِهمُ ⁎ حتى كأنَّ المَعَالي عِنْدَهمْ حُرَمُ
8. 8روزگار با اندوه خود از من روی گرداند، در حالی که سینهٔ حسرتش می‌جوشد و شعله می‌کشد.•إنَّ الزمانَ انثنى عني بغمتِه ⁎ وصدرُ حسرتِهِ يغلي ويضطرمُ
9. 9از وقتی وعده‌ای برای من سبز کردی، پیوسته فروتن است؛ پس اگر «آری» ثمر می‌داد چه می‌کرد؟•ما زالَ يَخضَعُ مُذْ أورقْتَ لي عِدّةً ⁎ فكيفَ يَصنعُ لو قد أَثمَرتْ” نَعَمُ”
10. 10پس کار را بیدار کن تا سخن به خواب او پایان دهد؛ بدگمانی نیز می‌پندارد که این رؤیاست.•فأيقظِ الفعلَ يقضِ القولُ نومتهُ ⁎ وقد حكى سوءُ ظنٍّ أنَّ ذا حلمُ!
11. 11مگو که کهنگی نیاز او را خوار کرد؛ بزرگی ویرانه‌ای نیست که کهنگی آن را خوار کند.•ولا تَقُلْ قِدَمٌ أزرَى بحاجتِه ⁎ ليسَ العُلا طَللاً يُزرِي بهِ القِدَمُ!