متَى كانَ سَمْعي خُلْسَة ً لِلَّوَائِمِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1کی گوش من دزدانه به سوی سرزنش‌گران بوده است؟ و چگونه عزم‌های من به ملامتگران گوش سپرد؟•متَى كانَ سَمْعي خُلْسَةً لِلَّوَائِمِ ⁎ وكيف صغتْ للعاذلاتِ عزائمي؟!
2. 2هر که میان دو رأی خود رخنه‌ای بگذارد که با سرزنش بسته شود، مردی دورنگر و استوار نیست.•إذا المرءُ أبقى بينَ رأييهِ ثلمةً ⁎ تسدُّ بتعنيفٍ فليسَ بحازمِ
3. 3اکنون سپاهی از خواری را بر اهل آن لشکرگاه خواهم تاخت که آن نشانه‌ها را از میان بزداید.•سأوطئُ أهلَ العسكر الآنَ عسكراً ⁎ مِنَ الذُّل مَحَّاءً لِتِلْكَ المَعَالِمِ
4. 4من در طلب بلندی‌ها از حق خود محروم نشده‌ام، بلکه شما در بزرگواری‌ها از بهره‌تان رانده شده‌اید.•فإني ما حوزفتُ في طلبِ العلى ⁎ ولكنكُم حورفتمُ في المكارمِ
5. 5آهسته؛ کار در جای خود آرام می‌گیرد، که شکوه از آنچه شما می‌کنید به خواب نرفته است.•رويداً يقرُّ الأمرُ في مستقرهِ ⁎ فمَا المَجْدُ عَمَّا تَفْعَلُونَ بِنَائمِ
6. 6مرا نزد روزی گناهی نیست که بدانم، جز اینکه از شما امید کارهای بزرگ داشتم.•ومالِيَ من ذَنْبٍ إلى الرزْقِ خِلْتُهُ ⁎ سوى أملي إياكمُ للعظائمِ
7. 7در نگاه بلندمرتبگی، شما میان کسی که ستون‌های بلند آن را فرو می‌ریزد و کسی که چون ویرانگر می‌سازد، قرار گرفته‌اید.•بعَيْن العُلى أصْبَحْتُمُ بينَ هَادِمٍ ⁎ دعائمها الطولى وبانٍ كهادمِ
8. 8به جان جدایی سوگند که پس از محمد پیوسته با اشک‌های روان بر او مویه می‌کنم.•لعمرُ النوى لا زلتُ بعدَ محمدٍ ⁎ مسحاً عليهِ بالدموعِ السواجمِ
9. 9جوانی که عزمش چون شمشیر برنده است و می‌داند که اندیشه‌اش میان شمشیرهای تیز پرورده شده است.•فَتًى فَيْصَليُّ العَزْمِ يَعْلَمُ أَنَّهُ ⁎ نشا رأيهُ بين السيوفِ الصوارمِ
10. 10چون گمان در او راه یابد، از هر آنچه از بخشش او امید می‌رود، نخستین دریافت‌کننده است.•إذا سارَ فيه الظنُّ كان بكلِّ ما ⁎ يُؤمَّلُ مِنْ جَدْوَاهُ أَوَّلِ قَادِمِ
11. 11دو دستش با بخشش حق همنشینی با مال را به‌بدی ادا کرد و در جانشینی حاتم در میان ما نیکو کرد.•أسأءتْ يداهُ عشرة المال بالندى ⁎ وأحسنتَا فينا خلافةَ حاتمِ