لَعلَّكَ ذاكِرُ الطَّللِ القَدِيمِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1شاید تو یاد ویرانهٔ کهن را می‌کنی و به پیمان‌ها بر نشانه‌ها وفا می‌کنی.•لَعلَّكَ ذاكِرُ الطَّللِ القَدِيمِ ⁎ و موفٍ بالعهودِ على الرسوم
2. 2و ناقه‌ای را وصف می‌کنی که مادیان‌ها را پشت سر می‌گذارد و به تاخت و گام آهسته گمارده شده.•ووَاصِفُ ناقَة تَذَرُ المَهارَى ⁎ موكلةً بوخدٍ أو رسيمِ
3. 3قصد خانهٔ خدا کردم، لاغر، بر ناقه‌ای تیزتک و تند و سمومی.•و قد أممتُ بيتَ الله نضواً ⁎ على عيرانةٍ حرفٍ سعومِ
4. 4به قادسیه رسیدم و آن با چشم شیطان رانده‌شده به من می‌نگریست.•أتيتُ القادسيةَ وهي ترنو ⁎ اليَّ بعينِ شيطانٍ رجيمِ
5. 5هنوز به عسفان نرسیده بودیم که با نگاه لقمان حکیم نگریست.•فما بلغتْ بنا عسفانَ حتى ⁎ رنت بلحاظِ لقمانَ الحكيمِ
6. 6و دیوانگی را با بردباری جایگزین کرد و پوستش به پوست بریده شد.•و بدلها السى بالجهلِ حلماً ⁎ وقَدَّ أديمَها قَدَّ الأدِيمِ
7. 7بریدن بیابان‌ها کوهانش را گداخت و پختگی گرم‌ترین روز پوستش را شکافت.•أذابَ سَنامَها قَطْعُ الفَيافي ⁎ ومَزَّقَ جِلْدَها نَضْجُ العَصِيمِ
8. 8پیمودن بیابان‌ها او را در هم پیچید، تند، تا کوه‌های مکه و حطیم.•طَوَاها طَيُّها المُومَاةَ وَخْداً ⁎ الى أجبال مكّةَ والحطيمِ
9. 9گام‌هایش را با پسران گناهان افکند، شتابان به سوی پروردگاری کریم.•رمَتْ خُطواتِها بِبَني خَطايَا ⁎ مواشكةً إلى ربٍّ كريمِ
10. 10در هر سرزمین دور و سرگردانی، گویی گرمایش تف جهنم است.•بِكُل بعيدَةِ الأرجاءِ تِيهٍ ⁎ كأَنَّ أُوَارَها وَهْجُ الجَحيمِ
11. 11در آنجا گویم، در حالی که او با چشم به من اشاره کرد که از بیمار ناتوان شکایت دارد:•أقولُ بها وقَدْ أوحَتْ بعين ⁎ إليَّ تشكي الدنفِ السقيمِ
12. 12بامداد تو، شاعرترین جن و انس و باوفاترین مردم در نسب خالص است.•بكُورُكِ أشعَرُ الثَّقلَيْن طُرّاً ⁎ و أوفى الناس في حسب صميمِ
13. 13از چه کسی شکایت می‌کنی، در حالی که زیر من و زیر محمد، ماه ستارگانی؟•لمالَكِ تَشتكِينَ وأنتِ تَحْتي ⁎ وتحتَ محمّدٍ بَدْرِ النُّجومِ؟
14. 14هرگاه گرمای ظهر تو را تشنه کند، خوی او انگشتانش را با نسیم به تو آب می‌دهد.•متى أظمتك هاجرةٌ فشيمي ⁎ أنامِلَه تُرَوكِ بالنَّسِيمِ
15. 15و اگر تاریکی تو را فراگرفت، با پیشانی‌اش شب سیاه را بزداید.•و إنغشيتكِ ظلماءُ فجلّي ⁎ بِغُرَّته دُجَى الليلِ البَهيمِ
16. 16پس گذشت، چنانکه شهید راست به صراط مستقیم می‌رود.•فمَرَّتْ مِثْلما يَمشِي شَهيدٌ ⁎ سويّاً إلى صراطٍ مستقيمِ
17. 17و اگر در روز منا خدا نبود، هر زنی باریک‌میان، عشق خود را آشکار می‌کرد.•ولولا اللَّه يومَ مِنىً لأبدَتْ ⁎ هواها كلُّ ذاتِ حشا هضيمِ
18. 18بر غریب و اندوهگینی تیر انداختند با چشمان بچه‌آهو و گردن آهو.•رَميْنَ أخا اغترابٍ واكتئَابٍ ⁎ بَعِيْنَيْ جُؤْذَر وبجيدِ رِيمِ