أُنْبِئْتُ عبدُ اللّهِ أَصْبَحَ يُعْوِلُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1خبر دادند که عبدالله شروع به زاری کرده، که روزگار با اهلش دگرگون می‌شود!•أُنْبِئْتُ عبدُ اللّهِ أَصْبَحَ يُعْوِلُ ⁎ إنَّ الزمانَ بأهلهِ متنقلُ!
2. 2چون مسکین را مالیدند اشکی ریخت، و مالش و ریش‌ماندن نخستین است!•لما أطلى المسكينُ أسبلَ عبرةً ⁎ والأطلاءُ الإلتحاءُ الأولُ!
3. 3موها را برمی‌کند تا زیبایی‌اش بازگردد، پس از فرسودگی، و زیبایی به کار نمی‌آید.•مستعملٌ نتفاً ليرجعَ حسنَه ⁎ بعدَ البِلَى والحُسْنُ لا يُسْتَعْمَلُ
4. 4مو های گونه‌ی تازه را کند، چه عذری دارد در کندن موی رخ هنگامی که خوشه می‌بندد!•نَتَفَ العَوَارِضَ غَضَّةً ما عُذْرُهُ ⁎ في نَتْفِ شَعْرِ الخَد حينَ يُسَنْبِلُ !