أبا القاسمِ المحمودَ إنْ ذكرَ الحمدُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای ابوالقاسم ستوده، اگر از ستایش یاد شود، از مصیبت‌های روز و شب در امان باشی.•أبا القاسمِ المحمودَ، إنْ ذكرَ الحمدُ ⁎ وقيتَ رزايا ما يروحُ وما يغدو
2. 2سرزمینی که تو در آنی خوش شد، چنان‌که گودش و تابستان‌گاهش نجد گشت.•وطَابَتْ بلادٌ أَنْتَ فيها فأَصْبَحَتْ ⁎ ومربعها غورٌ ومصطافها نجدُ
3. 3اگر ناخوشی‌ای به تو رسید، شگفت نیست که شیر سرخ‌یال دچار تب شود.•فإنْ نَكُ قد نالَتْك أطرَافُ وَعْكَةٍ ⁎ فَلا عَجَبٌ أَنْ يُوعَكَ الأسَدُ الوَرْدُ
4. 4سالم بمان و اگر دعوت از آنِ توست، نامش بر تو و خوش‌بختی بهره‌مند شدن از برآورده شدنش.•سلمتَ وإنْ لكَ الدعوةُ آسمها ⁎ وكانَ الذي يَحظَى بإنْجَاحِهَا السَّعْدُ
5. 5از زردی چهره‌ها و پرچم‌هایشان، اندوه تو یکسان بر ازد آمده است.•فقدْ أَصْبَحتْ مِنْ صُفْرةٍ في وُجُوهِها ⁎ وراياتها سيانٍ غماً بكَ الأزدُ
6. 6شکایت از ماست نه از تو؛ و چون تیغ شمشیر سالم باشد، آنچه نیام دید زیانی ندارد.•بنَا لا بِكَ الشَّكْوَى فليْسَ بضائرٍ ⁎ إذا صَحَّ نَصْلُ السَّيفِ ما لَقِيَ الغِمْدُ