أقَيْسَ بنَ مسعودِ بنِ قيسِ بنِ خالدٍ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای قیس پسر مسعود پسر قیس پسر خالد، تو مردی هستی که وائل جوانی‌ات را امید دارد.•أقَيْسَ بنَ مسعودِ بنِ قيسِ بنِ خالدٍ ⁎ وَأنْتَ امرُؤٌ تَرْجُو شَبَابَكَ وَائِلُ
2. 2در یک سال دو بار: جنگ و کوچ؟ کاش قابله‌ها قیس را غرق می‌کردند.•أطَوْرَينِ في عَامٍ: غَزَاةٌ وَرِحْلَةٌ ⁎ ألا ليتَ قيساً غرفتهُ القوابلُ
3. 3کاش دریا همه‌اش میان ما و تو حایل بود و تو افتاده‌ای بودی که سیلاب‌ها بر او می‌گذشت.•وَلَيْتَكَ حالَ البَحْرُ دُونَكَ كلُّهُ ⁎ وَكنتَ لقىً تَجرِي عَلَيهِ السّوائِلُ
4. 4گویی قربانی‌های بسیار را ندیدی که کفتارها و گرگ‌ها در میانشان تباهی می‌کنند.•كَأنّكَ لمْ تَشهَدْ قَرَابينَ جَمّةً ⁎ تَعِيثُ ضِبَاعٌ فِيهِمُ، وَعَوَاسِلُ
5. 5آنان را در هر آبشخوری افتاده رها کردی و به جستجوی آشتی آمدی، مادرت فرزند‌مرده باد.•تركتهمُ صرعى لدى كلّ منهلٍ ⁎ وأقبلتَ تبغي الصّلحَ، أمُّكّ هابلُ
6. 6آیا از کوه امرار خیمه‌های شما برگشت، به خبر اینکه سوزن‌ها پرسنده‌اند؟•أمنْ جبلِ الأمرارِ صرتْ خيامكمْ ⁎ على نبإٍ أنّ الأشافيّ سائلُ
7. 7پس بر ما آسان است که مشک‌های شما خشک شود، هنگامی که ماده‌شتر در آن نزد تو خم شود.•فَهَانَ عَلينا أنْ تَجِفّ وِطَابُكُمْ ⁎ إذا حُنِيَتْ فيها لَدَيكَ الزّوَاجِلُ
8. 8اگر خشنود بودی، در شیبان گنبدها و قبیله‌ای فرود آمده و گروه‌ها بود.•لَقدْ كانَ في شيبَانَ لوْ كنتَ رَاضِياً ⁎ قِبَابٌ وَحَيٌّ حِلّةٌ، وَقَنَابِلُ
9. 9و لشکری سنگین و بزرگ که چشم‌ها را خیره می‌کند، و اسبان بی‌مو که بر پهلوهایشان پالان است.•وَرَجْرَاجَةٌ تُعشي النّوَاظرَ فَخمَةٌ ⁎ وَجُرْدٌ عَلى أكْنَافِهِنّ الرّواحِلُ
10. 10آنان را در نادانی رها کردی و تو سرور آنان بودی؛ پس خبر کاری که می‌کنی به من نرسد.•تركتهمُ جهلاً وكنتَ عميدهم ⁎ فَلا يَبلُغَنّي عَنكَ ما أنتَ فَاعِلُ
11. 11و از مال و دارایی که اندوخته بودی برهنه شدی، چنان که از آنچه ریسندگان پنهان می‌کنند برهنه شدی.•وَعُرّيتَ مِنْ وَفْرٍ وَمالٍ جَمَعْتَهُ ⁎ كمَا عُرِّيَتْ مِمّا تُسِرُّ المَغَازِلُ
12. 12جان را کشته‌هایی آرام کردند که گونه‌هایشان بالشی نیافت و انگشتان بر آنها نگزید.•شفى النّفسَ قتلى لمْ توسَّدْ خدودها ⁎ وساداً ولمْ تعضضْ عليها الأناملُ
13. 13به چشم تو، روز حنو، آن‌گاه که لشکرهای مرگ بامداد بر آنان تاختند که سرزنشگران بازشان نداشتند.•بِعَيْنَيْكَ يَوْمَ الحِنوِ إذْ صَبّحتهُمُ ⁎ كتائبُ موتً لمْ تعقها العواذلُ