ساختار و موسیقیدهمیازدهمدوازدهم
وزن
نظمِ آهنگینِ هجاهای کوتاه و بلند در مصراع.
تناسبِ هجایی که در سراسرِ شعر تکرار میشود. در شعرِ کلاسیک با ارکانِ عروضی (فاعلاتن، مفاعیلن…) نشان داده میشود. در شعرِ نیمایی وزن هست ولی طولِ مصراعها آزاد است؛ در شعرِ سپید وزنِ عروضی نیست.
چطور در تست تشخیصش بدهم؟
مصراع را تقطیع کن: هجاهای کوتاه (U) و بلند (–) را بنویس و با ارکانِ عروضی بسنج.
نمونهها
مفاعیلن مفاعیلن فعولن
وزنِ رایجِ مثنویِ عاشقانه (هزجِ مسدّسِ محذوف).
این آرایه در کتابهای درسی۰ شاهد
هنوز شاهدی از این آرایه در شعرهای تحلیلشده ثبت نشده است. با افزوده شدنِ درسهای تازه، نمونههای آن همینجا نمایان میشود.