古意二首 一 — به شیوهٔ کهن (۱) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1فوچای روز به روز به هوسرانی گرایید و سراسرِ کشور را در جست‌وجوی همسر و کنیز گشت.•夫差日淫放，舉國求妃嬪。
2. 2هر زن گمان می‌کرد مهرِ شاه را به دست آورده، و در روزگار زیبارویی چون او نیست.•自謂得王寵，代間無美人。
3. 3در کوشکِ آسمان‌سان با پرده‌های ابریشمِ سبز، بر کجاوه نشسته در بهارِ معطر می‌گشتند.•碧羅象天閣，坐輦乘芳春。
4. 4هزاران سوارِ زنِ کاخ، پیوسته در کرانهٔ رود گردش می‌کردند.•宮女數千騎，常遊江水濱。
5. 5سال‌ها که ژرف شد، رخسارِ یشمین پیر شد؛ روزگار که کم‌مهر شد، آرایشِ گلین تازه ماند.•年深玉顏老，時薄花妝新。
6. 6اشک‌ریزان از تالارِ زرین فرود آمدند؛ از ناز بسیار، به خود نیندیشیدند.•拭淚下金殿，嬌多不顧身。
7. 7در زندگی بر رقص و آواز رشک می‌بردند، و پس از مرگ با هم خاک و خاکستر شدند.•生前妬歌舞，死後同灰塵。
8. 8گورهاشان دل را به اندوه می‌آورد، اندوهی بیش از سکوی گنجشکِ مفرغین.•冢墓令人哀，哀於銅雀臺。