古意二首 二 — به شیوهٔ کهن (۲) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1شاهِ چو سرانجام به کجا رفت؟ تنها در کوهِ وو مانده است.•楚王竟何去，獨自留巫山。
2. 2به‌عمد می‌گذارد مردمِ جهان او را ببینند، دور و دراز، میانِ رودِ یانگ‌تسه و هان.•偏使世人見，迢迢江漢間。
3. 3قایق را در جویبارِ بهاری نگه داشتم، و نذر کردم که رخسارِ ایزدی را نیایش کنم.•駐舟春谿裏，誓願拜靈顏。
4. 4در خواب الهه را دیدم؛ بر شنِ زرین زنگوله‌ها و حلقه‌های یشمینش می‌نواخت.•夢寐覩神女，金沙鳴珮環。
5. 5زیباییِ آرام و اندامِ یگانهٔ روزگار، که نیروی آدمی را سست می‌کند.•閑豔絕世姿，令人氣力微。
6. 6خندان و خاموش، سخن نگفت، و ابرِ صبحگاهی شد و پرید.•含笑默不語，化作朝雲飛。