粉蝶儿慢 — پروانهٔ سپید (آهنگِ کند) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1مهِ شبانه بهار را پنهان کرده، سرمای مانده با باران همراه است، و گل‌ها دیرتر از همه شکفته‌اند.•宿雾藏春，馀寒带雨，占得群芳开晚。
2. 2زیبایی تازه جلوه آغاز کرده، و ناز‌کنان و سست به بادِ شرقی تکیه داده.•艳初弄秀，倚东风娇懒。
3. 3از پسِ برگ‌ها، پری‌شاهرخ آوازِ خوش می‌رساند و به درونِ بیشهٔ انبوه به جست‌وجو می‌خواندم.•隔叶黄鹂传好音，唤入深丛中探。
4. 4چند شاخهٔ تازه؛ و از دیروز، باز سرخی کم‌تر و عطر رقیق‌تر شده.•数枝新，比昨朝、又早红稀香浅。
5. 5دل‌بسته‌ام.•眷恋。
6. 6باز آمده‌ام و به نرده تکیه داده‌ام.•重来倚槛。
7. 7در این بهارِ جوانی، نباید دو چشم را بیهوده گذاشت.•当韶华、未可轻辜双眼。
8. 8دلِ خوش به اندازهٔ بهرهٔ خود شاد است، با جامِ صاف و تختهٔ ضربِ صندل.•赏心随分乐，有清尊檀板。
9. 9هر سال روزهای تفرج چند است؟ مگذار که عمر وامدارِ آواز بماند.•每岁嬉游能几日，莫使一生歌欠。
10. 10چگونه تاب آورم که به سستی، تکه‌گلی بپرد و باز بهار کوتاه‌تر شود؟•忍因循、片花飞、又成春减。