瑞龙吟 — نغمهٔ اژدهای خجسته (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1راهِ کویِ جانگ‌تای.•章台路。
2. 2باز می‌بینم سرشاخهٔ آلو را که غبارِ رنگش رفته، و هلوهایی که نخستین شکوفه را می‌آزمایند.•还见褪粉梅梢，试花桃树。
3. 3خانه‌های کوی و برزن، و پرستوهایی که آشیانه‌هاشان را یافته‌اند و به جای دیرین بازگشته‌اند.•坊陌人家，定巢燕子，归来旧处。
4. 4خاموش و اندیشناک ایستادم.•暗凝伫。
5. 5یاد کردم آن یار را که کم‌سال و ساده‌دل بود و تازه از درِ خانه سرک می‌کشید.•因念个人痴小，乍窥门户。
6. 6سپیده‌دمان پیشانی را اندکی به زردِ کاخی می‌آراست، آستین را سپرِ باد می‌کرد و با خنده و سخنِ شیرین پیدا می‌شد.•侵晨浅约宫黄，障风映袖，盈盈笑语。
7. 7لیو لانگِ دیرین باز آمده؛ همسایه به همسایه و کوی به کوی می‌جوید آنان را که با او می‌خواندند و می‌رقصیدند.•前度刘郎重到，访邻寻里，同时歌舞。
8. 8تنها چیو نیانگِ دیرین مانده که آوازه‌اش همچنان برجاست.•唯有旧家秋娘，声价如故。
9. 9با برگِ شعر و قلمِ سرود، هنوز آن ابیاتِ «یان‌تای» را به یاد دارم.•吟笺赋笔，犹记燕台句。
10. 10چه کسی اکنون همراهِ اوست، در باغِ نامدار شبنم‌نوشی می‌کند و در شهرِ شرقی آسوده می‌خرامد؟•知谁伴，名园露饮，东城闲步。
11. 11آن روزها با غازِ وحشیِ تنها پرکشیدند.•事与孤鸿去。
12. 12بهارجویی‌ام سراسر اندوهِ جدایی است.•探春尽是，伤离意绪。
13. 13بیدهای کنارِ راه رشته‌های زرین فروهشته‌اند.•官柳低金缕。
14. 14سوار دیرگاه بازمی‌گردد؛ بر برکه بارانی نازک می‌پرد.•归骑晚，纤纤池塘飞雨。
15. 15حیاطی که دل را پاره می‌کند، و پرده‌ای پر از بادِ کرکِ بید.•断肠院落，一帘风絮。