国香 — عطرِ کشور (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1پری‌شاهرخ‌ها و بیدها بر خاکریزِ مه‌آلود.•莺柳烟堤。
2. 2به یاد می‌آورم پیش از آنکه از «دانه‌های سبز» شعر گویم، او را با هونگ اِر قیاس کرده بودند.•记未吟青子，曾比红儿。
3. 3نازکی‌اش با بهار بازی می‌کرد و اندکی رخ می‌نمود، و دو حلقهٔ گیسوی سبزش فروآویخته بود.•娴娇弄春微透，鬟翠双垂。
4. 4نپنداشتم که پری را نتوان نگه داشت؛ اکنون حتی رؤیایی نیست که مرا تا شاخهٔ جنوبی بدمد.•不道留仙不住，便无梦、吹到南枝。
5. 5به هم می‌نگریم، هر دو آواره؛ رو می‌پوشد و از شرم خیره می‌ماند و می‌ترسد از آن روزگار سخن گوید.•相看两流落，掩面凝羞，怕说当时。
6. 6آوازِ چو را غمگین می‌خواند؛ آوای بازمانده‌اش را رها نمی‌کند و پاره‌ابری پرواز می‌کند.•凄凉歌楚调，袅馀音不放，一朵云飞。
7. 7بر شاخهٔ میخک، بارها نجوا کردیم و پیمانی ژرف بستیم.•丁香枝上，几度款语深期。
8. 8پس از نماز بردن به ماهِ کم‌رنگِ نوکِ شاخه‌ها، از همه فراموش‌نشدنی‌تر بازیِ سایه‌ها و کشیدنِ جامه بود.•拜了花梢淡月，最难忘、弄影牵衣。
9. 9آنچه بی‌سبب دل را می‌جنباند: پس از غروب هم می‌گفت «هنوز مرو».•无端动人处，过了黄昏，犹道休归。