祝英台令 — ژو اینگ‌تای لینگ: دریغِ بهارِ رفته (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1سنجاقِ گران‌بها دوپاره شد، در گذرگاهِ برگِ هلو.•宝钗分，桃叶渡。
2. 2بیدهای مه‌آلود کرانهٔ جنوبی را تیره کرده‌اند.•烟柳暗南浦。
3. 3از رفتن به طبقهٔ بالای برج می‌ترسم؛ از ده روز، نُه روز بادوباران است.•怕上层楼，十日九风雨。
4. 4گلبرگ‌های سرخِ دل‌شکن تکه‌تکه می‌پرند و هیچ‌کس پروایشان ندارد؛ از که بخواهم بانگِ پری‌شاهرخ‌های سرگردان را خاموش کند؟•断肠片片飞红，都无人管，倩谁唤、流莺声住。
5. 5کنارِ گیسو نگاه می‌کنم.•鬓边觑。
6. 6گل را برای فالِ وعدهٔ دیدار می‌آزمایم؛ تازه به گیسو زده‌ام که دوباره گلبرگ‌هایش را می‌شمارم.•试把花卜心期，才簪又重数。
7. 7چراغ در پردهٔ ابریشمین کم‌سو شده، و در خواب با گریه سخن می‌گویم.•罗帐灯昏，呜咽梦中语。
8. 8این بهار بود که اندوه را آورد؛ اکنون بهار به کجا بازگشته است؟•是他春带愁来，春归何处。
9. 9اما ندانست که اندوه را نیز با خود ببرد.•却不解、将愁归去。