水龙吟 — شوی لونگ یین: بر فرازِ برجِ شانگ‌شین در جیان‌کانگ (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آسمانِ چو هزار فرسنگ پاییزِ زلال است؛ آب با آسمان می‌رود و پاییز را کرانه‌ای نیست.•楚天千里清秋，水随天去秋无际。
2. 2کوه‌های دور، چون به دوردست می‌نگرم،، اندوه پیشکش می‌کنند و درد عرضه می‌دارند؛ چون سنجاق‌های یشمین و گیسوانِ پیچیده چون صدفِ حلزون.•遥岑远目，献愁供恨，玉簪螺髻。
3. 3بر سرِ برج در غروب، در میانِ بانگِ غازِ وحشیِ از دسته جدامانده، آواره‌ای از جیانگ‌نان ایستاده است.•落日楼头，断鸿声里，江南游子。
4. 4شمشیرِ وو را نگریستم و بر همهٔ نرده‌ها کوبیدم؛ اما کسی معنای این بر بلندی شدنم را درنیافت.•把吴钩看了，栏干拍遍，无人会、登临意。
5. 5مگو که ماهیِ لو را می‌شود پخت و خورد.•休说鲈鱼堪。
6. 6باد غربی همه وزید؛ آیا جی‌یینگ به خانه بازگشت؟•尽西风、季鹰归未。
7. 7اگر چون خریدارانِ زمین و خانه باشم، بیم دارم از شرمِ دیدارِ قریحهٔ لیو بِی.•求田问舍，怕应羞见，刘郎才气。
8. 8دریغ از سال‌های روان، از اندوهِ بادوباران؛ درخت نیز چنین پیر شده است!•可惜流年，忧愁风雨，树犹如此。
9. 9از که بخواهم که دستِ آستین‌سبزی زیبا را بخواند تا اشکِ قهرمان را پاک کند؟•倩何人，唤取盈盈翠袖，英雄泪。